REISVERSLAG WEST CANADA 2015

Verslag van een rondreis door British Columbia en Alberta, deel 2: Whistler


Vrijdag 17 juli: Van Ucluelet naar Whistler
 
Het ontbijt is vandaag een muffin met een koffie in de koffieshop. Dit doen we vaker deze reis, omdat het ontbijt in Canada meestal te veel en te duur is. We vertrekken om half negen, exact volgens plan want de ferry is al geboekt en Jordan wil dus niet de vertrektijd missen. Gelukkig is er nog wel tijd voor een koffiestop bij Port Alberni. Om kwart over twaalf hebben we de ferry vanuit Nanaimo naar Horseshoe Bay. Deze tocht met de ferry is minder spectaculair dan de heenreis, maar aan het eind hebben we wel mooi zicht op de skyline van Vancouver en de witte top van Mount Baker in de VS. Wanneer we weer op het vasteland zijn aangekomen, rijden we verder via de "Sea to Sky Highway" in de richting van Whistler. Onderweg stoppen we voor twee korte wandelingen bij watervallen: De eerste is Shannon Falls, waar het water van een rots met een hoogte van 335 meter naar beneden stort. De tweede stop is bij Brandywine Falls. De uitzichten tijdens onze rit zijn ook heel erg mooi. Aan het einde van de middag komen we aan in de wintersportplaats Whistler, waar we twee dagen zullen verblijven in het Aava Hotel. Direct na aankomst ga ik met enkele reisgenoten naar het Tourist Information Center, want de volgende dag willen we een stevige wandeling gaan maken. Op het terras van Black's Restaurant & Pub in het drukke en levendige centrum van Whistler eet ik daarna met een deel van de groep.
ferry_small.jpg skylinevancouver_small.jpg shannonfalls_small.jpg brandywinefalls_small.jpg spoorweg_small.jpg

 
Zaterdag 18 juli: Whistler
 
Ik moet om half zes op vandaag. Om de kans te verhogen dat we beren zien, heb ik met nog vier reisgenoten een Berensafari geboekt. In dit gebied komen relatief veel beren voor en dus is de kans redelijk groot ze te zien. Dan moet je wel geluk hebben. Dat hebben we echter niet. We rijden drie uur lang rond met landrovers door de bergen, we zien de Alexander Falls, hebben prachtig uitzicht over de omgeving, maar zien helaas geen beren. Dat is best jammer van bijna 95 euro, maar dat is natuurlijk het risico met wilde dieren, dus we laten ons humeur niet bederven. Na terugkomst ga ik met Bas snel naar een koffiebar in Whistler voor een bagel-ontbijt. Om half tien ga ik met Bas, Michel, Wim, Inge en Stefanie met de Whistler Village Gondola omhoog naar Whistler Mountain voor wat een prachtige dagwandeling belooft te worden.
alexanderfalls_small.jpg whistler_small.jpg whistler2_small.jpg whistlervillagegondola_small.jpg whistler3_small.jpg
Whistler is een plaatsje van 9800 inwoners aan de voet van Whistler Mountain (2181 m) en Blackcomb Mountain (2284 m). Het gebied rondom Whistler is een van de grootste en beste skigebieden van Noord-Amerika met meer dan 200 pistes, 34 liften en een skiseizoen van zes tot 8 maanden. Het is het enige skigebied langs de Canadese Westkust en was als zodanig het gebied waar de wedstrijden langlaufen, skiën, rodelen en bobsleeën gehouden werden toen Whistler in 2010 samen met Vancouver de Olympische Spelen organiseerde. Het centrum is bijna geheel voetgangersgebied met veel restaurantjes en winkels, rustig maar levendig, een typisch wintersportplaatsje maar met heel moderne voorzieningen. Ook in de zomer, zoals nu, wordt Whistler druk bezocht, dan door liefhebbers van natuur of sport. Zo is een deel van onze groep mountainbiken, zijn enkele anderen paardrijden en gaan wij wandelen.
peakexpresstraverse_small.jpg vogel_small.jpg trouwerij_small.jpg peakexpress_small.jpg peakexpress2_small.jpg
Als we met de Whistler Village Gondola boven komen, moeten we even wachten bij de Roundhouse Lodge totdat ook de stoeltjeslift voor het tweede deel vertrekt. In tussentijd treed ik op als getuige van een huwelijk. Het bruidspaar uit Vancouver komt hier vaak mountainbiken en vond dit de ideale plaats om te trouwen. De getuigen werden op het terras gezocht. Na deze grappige onderbreking lopen we over de Peak Traverse naar de Peak Express. Deze stoeltjeslift brengt ons naar de top van Whistler Mountain over een groot stuk sneeuw dat de naam Whistler Bowl draagt. Boven hebben we echt een meer dan geweldig mooi uitzicht over de omgeving. Rondom zijn blauwe meren te zien, besneeuwde bergen, donkergroene bossen, gekleurde rotsen: prachtige natuur. De rest van de wandeling zal dit niet anders zijn. Hier boven op de top start de "High Note Trail" een wandeling over kammen rondom Whistler Mountain met prachtige uitzichten.
whistlerhighnotetrail_small.jpg whistlerhighnotetrail2_small.jpg whistlerhighnotetrail3_small.jpg whistlerhighnotetrail4_small.jpg whistlerhighnotetrail5_small.jpg
De High Note Trail is volgens de wandelkaart maar 10 kilometer, maar we doen er wel meer dan vierenhalf uur over. Dat komt omdat er een aantal pittige klimmen in zitten en het is best warm. De wandelkaart zegt "world class hiking, most difficult", maar dat is ook weer overdreven. Dat we er zo lang overdoen komt ook omdat we zo vaak moeten stoppen omdat het uitzicht zo mooi is dat er toch echt een foto gemaakt moet worden. Het eerste deel kijken we over het dal waar Whistler ligt. We lunchen met uitzicht op het felblauwe Cheakamus Lake. Na een steile klim lopen we langs rotsen die door de aanwezigheid van metalen aparte kleuren hebben gekregen. We passeren daarna enkele meertjes. Het is echt een geweldige en lekker inspannende wandeling, dus we komen heel voldaan weer bij de Roundhouse Lodge aan.
whistlerhighnotetrail6_small.jpg whistlerhighnotetrail7_small.jpg bergmarmotten_small.jpg cheakamuslake_small.jpg whistlerhighnotetrail8_small.jpg
Vanaf de Roundhouse Lodge nemen we om vier uur de Peak2Peak Gondola. Deze 4.4 kilometer lange kabelbaan werd in 2008 geopend en verbindt Whistler Mountain met Blackcomb Mountain. Het middendeel zou daarbij het langste stuk kabelbaan zonder steunpilaren ter wereld zijn. Ook al gaat de kabelbaan door een dal, toch hang je in het midden met een flink hoogteverschil onder je. Er waren overigens ook gondels met een glazen bodem, maar daarvoor was de rij een stuk langer. Je hebt geweldig uitzicht tijdens de 11 minuten die de oversteek duurt. Vanaf Blackcomb Mountain nemen we de Solar Coaster Express, een stoeltjeslift, naar beneden. We komen dan in Blackcomb Village aan en moeten een stukje lopen om in het centrum aan te komen van Whistler Village. Daar vinden we dat we wel een biertje verdiend hebben, dus we nemen er een paar op de fantastische wandeling.
whistlerhighnotetrail9_small.jpg whistlerhighnotetrail10_small.jpg whistlerhighnotetrail11_small.jpg whistlerhighnotetrail12_small.jpg peak2peakgondola_small.jpg

 
Zondag 19 juli: Van Whistler naar Sun Peaks
 
Om 9 uur vertrekken we vanmorgen, dus er is ruim de tijd om nog een yoghurt en koffie te halen in een koffiezaak in het centrum. Vandaag hebben we een flinke rit voor de boeg waarbij we de Coast Mountains verlaten door een droog dal reizen om dan bij de Rocky Mountains aan te komen. Het is een mooie tocht waarbij we verschillende meren passeren. Niet overal stoppen we, maar bijvoorbeeld wel bij het fotogenieke Lower Joffre Lake met zijn felle kleuren die afsteken tegen de gletsjer. Ook bij het mooie Duffey Lake. Als we de Costa Mountains achter ons hebben gelaten, verandert het landschap opeens. We komen nu in een heet en droog dal dat in de regenschaduw ligt. Dit is het droogste gebied van Canada, heb ik mij laten vertellen door de vrouw die naast mij in het vliegtuig uit Amsterdam zat en hier woonde.
lowerjoffrelake_small.jpg lowerjoffrelake2_small.jpg duffeylake_small.jpg duffeylake2_small.jpg fotostop_small.jpg
Bij het stadje Lillooet waar we stoppen voor de lunch is het gewoon ontzettend heet: meer dan 35°C. Het lijkt het wilde westen uit de films hier. Bij het 29 kilometer lange Kamloops Lake waar we rond drie uur stoppen, staan zelfs enkele cactussen. Hier gaat aan de overkant juist een trein over de Canada Pacific Railway. We zien deze vaker en wat opvalt, is hoe ontzettend lang deze zijn, wel meer dan een kilometer. Na Kamloops is het nog een half uur naar Sun Peaks waar we overnachten in de Coast Sundance Lodge. Sun Peaks is een bescheiden wintersportplaatsje, waar in de zomer niet veel te beleven valt. De meeste restaurants zijn dicht en samen met een groep van Kras lijken we de enige toeristen, merken we als we rondlopen en wat drinken. 's Avonds ga ik samen met Bas en Michel en de zusjes Marlinde en Rosanne bij Oya Sushi eten. De dames worden in de groep al de Sushi Sisters genoemd, omdat zij waar maar mogelijk sushi eten. Vanavond smaakt het in elk geval heel goed en het is gezellig.
kamloopslake_small.jpg sunpeaks_small.jpg sunpeaks2_small.jpg

 
< Vorige Pagina: [1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6] 

Volgende >

Beginpagina West-Canada