REISVERSLAG COSTA RICA 2012

Verslag van een rondreis door Costa Rica, deel 4


Zondag 4 november: Rincón de la Vieja
 
Het is mooi zonnig weer vandaag als we om half acht vertrekken voor een wandeling in Parque Nacional Rincón de la Vieja. Het park is genoemd naar de vulkaan Rincón de la Vieja van 1800 meter hoogte en is 140 km2 groot. We maken hier een mooie wandeling langs grote wurgvijgen, watervallen en vooral vulkanische modderpoelen en zwavelbronnen. Op verschillende plaatsen komt de naar zwavel stinkende stoom uit de grond. Modderpoelen geven onregelmatige bubbels en de zwavel kleurt de rotsen geel en rood op plaatsen waar de vulkanische dampen ontsnappen. We zien een aantal vogels zoals de kastanjespecht en zwarte gieren, een enkele hagedis, twee neusberen die zich snel uit de voeten maken, een agouti en bij de uitgang een boa constrictor. Zoals overal lukt het niet alles goed op de foto te zetten, maar dat maakt de ervaring niet minder.
rincondelaviejariviertje_small.jpg rincondelaviejawurgvijg_small.jpg rincondelaviejabron_small.jpg rincondelaviejawaterval_small.jpg rincondelaviejastoom_small.jpg
rincondelaviejacentralamericanwhiptail_small.jpg rincondelaviejastoom2_small.jpg rincondelaviejakastanjespecht_small.jpg rincondelaviejamodderpoel_small.jpg rincondelaviejazwavelmeertje_small.jpg
Mieke en Johanna zijn verkeerd gelopen en verdwaald, maar als zij ook terecht zijn, kunnen we op reis naar onze volgende bestemming in de nevelwouden van Monteverde. Eerst gaan we eten en dat doen we bij een bakkerij in Limonal de Abangares waar vaak rode ara's in de bomen zitten. In de bomen bij de bakkerij zit een slapende brulaap, maar ook een stuk of acht geelvleugelara's. Deze prachtige kleurrijke vogels leven in de Midden- en Zuid-Amerikaanse regenwouden, horen tot de familie van de papagaaien en kunnen wel 80 jaar oud worden. Van de ara's rijden we verder richting Monteverde, het laatste deel door de bergen, tot we aankomen bij Cabañas Los Pinos waar onze huisjes voor de komende drie nachten staan. Bas en ik delen huisje 8 met Danitza, Daniëlle en Monique. Gezellig, ik had zelf niet beter kunnen kiezen! We eten 's avonds bij restaurant Morphos in Santa Elena en ik neem de heerlijke Chief Special met zeebaars en seafood. Heel goed!
rincondelaviejaboaconstrictor_small.jpg brulaap2_small.jpg geelvleugelaras_small.jpg geelvleugelara_small.jpg zwavelborsttoekan2_small.jpg


Maandag 5 november: Monteverde
 
Zoals we hebben beloofd, gaan Bas en ik 's ochtends om 7 uur eerst ontbijt halen voor de vrouwen in ons huisje bij de panaderia Jimenez beneden aan de weg. Kwart voor acht worden we opgehaald door een shuttlebusje van Selvatura park. In Selvatura park zijn diverse activiteiten te doen, zoals een canopy tour, een skywalk en been bezoek aan een vlindertuin, reptielentuin of een kolibrietuin. De meeste reisgenoten beginnen met de canopy tour waarbij je aan een tuigje door de boomtoppen racet, maar ik hoef niet zonodig. Ik loop met Daniƫlle de skywalk waarbij je via hangbruggen door diezelfde boomtoppen loopt. Het voordeel van de skywalk is dat je het regenwoud op een andere manier mee maakt dan op de grond en goed ziet hoeveel planten zich in de bomen bevinden. Een boom kan wel 80 soorten andere planten (epifyten) dragen. We zien halverwege nog een grote roodknievogelspin (tarantula), wat een engerd.
monteverdeskywalk_small.jpg monteverdecanopy_small.jpg monteverdeepifyten_small.jpg monteverdebloem_small.jpg monteverdeglasvleugelvinder_small.jpg
Als we na ongeveer anderhalf uur de hele skywalk gelopen hebben, ga ik naar de kolibrietuin. Hier is suikerwater opgehangen om extra kolibries te trekken. Wat zijn het toch mooie vogels en wat is dit leuk om te zien! Goed is te horen waarom ze in het Engels "humming birds" genoemd worden, het is een en al gezoem van hun snelle vleugels. De kolibrie is het kleinste soort vogeltje en er zijn wel 300 soorten van. Ze kunnen als een helikopter stil in de lucht hangen door 15-80 vleugelbewegingen per seconde te maken. Met hun lange snavel en tong halen ze de nectar uit bloemen. Ze zijn enorm snel, daarom is het lastig ze goed op een foto te zetten.
monteverderoodknievogelspin_small.jpg monteverdebloem2_small.jpg kolibrietuin_small.jpg kolibrietuin2_small.jpg kolibrietuin3_small.jpg
Na drie kwartier verlaat ik de kolibrietuin en ga met een gids naar de vlindertuin. Dit is een heel grote kas waarin diverse vlinders worden gehouden en geschikte bloemen zijn gezet. De gids laat alle stadia zien van parende vlinders tot eitjes tot poppen. De poppen worden van de struiken gehaald en verzameld in kasten om ze beter te beschermen en hierdoor kan ik zien hoe vlinders uit hun cocon komen en gaan zitten om hun vleugels te drogen. Natuurlijk is de blauwe morpho vlinder ook in de kas aanwezig. Deze prachtige 12 cm grote blauwe vlinder kwamen we de hele reis tegen, maar is dan gewoon niet op de foto te zetten. Zijn blauwe kleur is alleen te zien in het licht. Gesloten of uit het licht is hij bruin met ogen en van deze kleurverandering komt ook zijn naam.
kolibrietuin4_small.jpg kolibrietuin5_small.jpg vlindertuinpoppen_small.jpg vlindertuinmalachite_small.jpg vlindertuinmorpho_small.jpg
Van de vlindertuin ga ik naar de reptielen- en amfibieëncollectie. Hier zit alles achter glas. In sommige gevallen is dat maar beter, want zo'n ratelslang is toch niet erg aardig en verantwoordelijk voor 90% van de doden door slangen in Costa Rica. Er zitten ook diverse soorten kikkertjes, zoals de pijlgifkikkertjes, en ik zie het beroemde groene roodoogmakikkertje dat op alle boeken van Costa Rica prijkt met zijn rode ogen. Helaas is het een nachtdier en slaapt hij nu. Om 1 uur neem ik de shuttlebus terug naar Los Pinos.
vlindertuinmorpho2_small.jpg vlindertuinzebra_small.jpg reptielentuinkoraalslang_small.jpg


Maandagmiddag 5 november: Don Juan's Coffee and chocolate tour
 
Terug bij Los Pinos ga ik met Daniëlle eerst lunchen bij de bakker aan de weg. Om 10 over half drie vertrek ik met René voor Don Juan's Coffee Tour. Met een busje worden René en ik naar de koffieplantage buiten Monteverde gebracht. Een gids geeft ons een interessante rondleiding en uitleg over het maken van koffie. We zien het hele proces van het kweken van de struiken uit kleine plantjes, het plukken van de rode bessen, drogen, pellen en branden van de bonen. Daarnaast krijgen we uitleg over het persen van suikerriet en het maken van chocolade uit cacaobonen, want ook dat doet men bij Don Juan. Tot slot kunnen we chocolade en koffie proeven.
coffeetourdonjuan_small.jpg koffiestruik_small.jpg drogerij_small.jpg koffiebonen_small.jpg ossenwagen_small.jpg
We gaan vanavond niet naar een restaurant. 's Avonds worden we om 7 uur in Casa di Mieke (huisje 6) verwacht. Onder leiding van Mieke en Derk hebben enkele reisgenoten inkopen gedaan en een grote schaal pastasaus, spaghetti en salade klaargemaakt en die eten we met heel de groep in de hal/eetkamer van huisje 6 op. Het kookgerei, bestek en meubilair is verzameld uit de drie huisjes waarover onze groep verdeeld is. Het is heel gezellig en de maaltijd is heel goed gelukt.


Dinsdag 6 november: Parque Nacional Monteverde
 
Iets wat we natuurlijk moeten bezoeken tijdens een verblijf in Monteverde en Santa Elena is het Reserva Biológica Bosque Nuboso Monteverde ofwel het wereldberoemde nevelwoudbioreservaat Monteverde. Het nevelwoud van Monteverde ligt op zo'n 1400 meter hoogte. De bossen in het reservaat zijn het grootste deel van de tijd bedekt met nevel uit vochtige passaatwinden uit de Atlantische Oceaan. Vandaag hebben we geluk, want er is weinig nevel. Een gids vertelt dat er normaal maar een aantal meter zicht is, terwijl het vandaag eigenlijk gewoon mooi weer is. De groep wordt in twee delen gesplitst met elk hun eigen gids.
monteverdegroenepapegaai_small.jpg monteverdehavik_small.jpg monteverdequetzal_small.jpg monteverdegelebloemen_small.jpg monteverdewaterval_small.jpg
Al direct bij de ingang horen en zien we groene papegaaien. Enkele meters verder vindt de gids een havik hoog in de boom en nog even verder zien we twee quetzals. Een quetzal is een mooie bijna mythische vogel, de mooiste uit de familie van de trogons. Ze zitten hoog, maar door de telescoop van de gids kan ik ze goed zien. We lopen naar een mooie waterval in het bos. Hier is door de telescoop een bijzondere kolibrie te zien die alleen bij watervallen voorkomt. Behalve de vogels zien we ook veel mooie planten en bloemen, enkele wasberen, wandelende takken, hagedisjes, vlinders en meer. De gids legt ons uit hoe een wurgvijg (ficus) op een andere boom groeit, deze overwoekert en vervolgens verstikt en zelf een gigantische holle boom wordt, omdat de dode boom binnenin wegrot. Het is een mooie wandeling.
monteverdegekko_small.jpg monteverdewurgvijg_small.jpg monteverdeminiorchidee_small.jpg monteverdewandelendetak_small.jpg monteverdevlinders_small.jpg
Veel te snel komt er na ruim twee uur een einde aan de wandeling en gaan we koffie drinken bij de ingang. Het grootste deel van de groep wil met de lokale bus naar Santa Elena, maar ik wil graag meer zien van dit prachtige regenwoud. Gelukkig denken Bas en Hans er ook zo over en met zijn drieën wandelen over de Sendero Camino. De gidsen zijn nu weg, er zijn veel minder toeristen en de paden zijn smal. We krijgen nu echt de ervaring van het nevelwoud, zeker als we bij uitzichtpunt La Ventana in de nevel belanden. Omdat het nu laat in de ochtend is, zien we veel minder dieren, maar het groene nevelwoud is er niet minder mooi om. Via Sendero Bosque Nuboso lopen we terug. Nadat we wat gegeten hebben bij de ingang van het park nemen de we bus naar Santa Elena. Hier bekijken we wat souvenirwinkels en nemen de taxi naar Los Pinos. Daar lopen we nog even naar het uitzichtpunt op de helling waar tegen onze huisjes liggen.
monteverdezwammen_small.jpg monteverderegenwoud_small.jpg monteverdenevelwoud_small.jpg monteverdenevelwoud2_small.jpg monteverdewandelendblad_small.jpg
Aan het einde van de middag begint het gigantisch hard te regenen. We hebben drie dagen prachtig weer gehad, maar we zitten wel op een plaats waar meer dan 3 meter regen per jaar valt. Het is alleen jammer dat de avondwandeling die gepland stond nu niet doorgaat. In plaats daarvan brengt Jose ons met de bus naar Ristorante Tramonti waar we bijzonder lekker eten. Wanneer we terugkomen bij ons huisje zijn we verbijsterd als we binnenkomen: De vloer ligt vol met dode soort vlooien. Bizar! Danitza en Monique lopen achteraan en we wachten in spanning tot ze binnenkomen. En ja hoor: hun gillen worden tot in huisje 5 gehoord blijkt later. Waarom de beestjes naar binnen zijn gekomen weten we niet en al helemaal niet waarom ze dood zijn. We vegen ze er maar uit en nemen een wijntje op de schrik.

 
< Vorige Pagina: [1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7] 

Volgende >

Beginpagina Costa Rica