? Reisverslag Ecuador - 3. Banos en Riobamba
REISVERSLAG ECUADOR EN GALAPAGOS 2018

Verslag van een rondreis door Ecuador, deel 3: Andes


woensdag 18 juli 2018
 
Aan ons mooie verblijf in de eco-lodge komt een eind als we om acht uur met de boot vertrekken richting Santa Rosa waar de bus weer op ons staat te wachten. We rijden weer over de smalle weg terug naar Tena. Een smalle weg betekent lastig passeren voor een bus en een truck met pech zorgt dan ook voor een flinke vertraging. Maakt niet uit. We rijden richting Baños. Voor de lunch stoppen we bij een leuke hosteria (Turingia) in Puyo. We stoppen voor een wandeling bij de 80 meter hoge waterval Pailon del Diablo (= de ketel van de duivel), een heel mooie en spectaculaire waterval in de Pastaza-rivier, waarbij je wel een regenjas nodig hebt.
amazone7_small.jpg pailondeldiablo_small.jpg pailondeldiablo2_small.jpg pailondeldiablo3_small.jpg pailondeldiablo4_small.jpg
Voor de liefhebbers is er na de stop bij Pailon del Diablo nog de mogelijkheid aan een zipline een dal met de Pastaza-rivier over te steken. Daarna rijden we door naar Baños waar we om half zes aankomen. Baños de Agua Sante of kortweg Baños is een kleine stad (13000 inwoners) die zijn naam (Baños de Agua Sante = baden van het heilige water) dankt aan warmwaterbronnen die hier te vinden zijn. De stad ligt aan de voet van de Tungurahua-vulkaan (5016 meter hoog) die in 2013 nog uitbarstte. Ook bij ons hotel Monte Selva zit een zwembadje met thermisch water, maar dat stelt niet zo veel voor. De massagesalon is wel flink in trek bij mijn reisgenoten.
pailondeldiablo5_small.jpg zipline_small.jpg zipline2_small.jpg

 
donderdag 19 juli 2018
 
Vandaag hebben we een vrije dag zonder (optionele) excursies. Met Arnold, Nils en Daan heb ik besloten te gaan mountainbiken in de prachtige omgeving. Anderen gaan raften, paardrijden, canyoning of gewoon fietsen. Onze fietsen worden afgeleverd bij het hotel. Makkelijk, maar het mannetje van de fietsen moet wel een paar keer heen en weer voor we allemaal een passende fiets hebben. Misschien toch niet zo efficiënt op deze manier. We krijgen een kaartje en de suggestie om naar boven te gaan met een truck in het centrum en dan naar beneden te fietsen. Eigenwijze Hollanders als wij zijn, denken we dat we wel naar boven kunnen fietsen. Dat valt vies tegen. Halverwege vragen we daarom maar een vrouw met een busje om ons met fietsen en al omhoog te brengen. Ze doet het heel graag voor de 5 dollar die we bieden. Ze zet ons af bij "El Vuelo del Condor", een enorme schommel waarmee je meters ver boven een diep dal schommelt. Alleen Daan ziet het zitten.
banos_small.jpg banos2_small.jpg elvuelodelcondor_small.jpg hosterialasorquideas_small.jpg hosterialasorquideas2_small.jpg
We lunchen even later bij een heel leuke hosteria, Las Orquideas, met prachtig uitzicht, maar we zijn waarschijnlijk wel de enige klanten van vandaag. Dat ligt niet aan het goede eten en de enorm vriendelijke mensen. Het is gezellig en relaxed. Het daarna naar beneden fietsen gaat een stuk makkelijker en om kwart voor drie zijn we weer bij het hotel. Daarna ga ik het stadje nog even bekijken en op jacht naar kaarten, postzegels en een lunch voor de volgende dag. Ik bezoek onder andere de mooie dominicanenkerk Sanctuario de Nostra Señora de Agua Sante. 's Avonds eet ik met een deel van de groep bij het leuke Posada del Arte, een tip van een groepje reisgenoten die daar de vorige avond geweest waren.
banosparquelabasilica_small.jpg banossanctuariodenestrasenoradeaquasanta_small.jpg banossanctuariodenestrasenoradeaquasanta2_small.jpg banossanctuariodenestrasenoradeaquasanta3_small.jpg banosparquepalominoflores_small.jpg

 
vrijdag 20 juli 2018
 
Vandaag wordt het letterlijke hoogtepunt van de reis: we gaan omhoog tot boven de 5 kilometer! Om half acht vertrekken we en wij rijden dan in 3 uur naar de ingang van het Reserva de Produccion Faunistica Chimborazo, het reservaat rond de Chimborazo-vulkaan. Onderweg zien we de indrukwekkende stratovulkaan met zijn witte hoed van gletsjers al steeds liggen in een prachtig landschap waar vicuña's lopen. We hebben het geluk dat hij het grootste deel van de tijd uit de wolken is. De Chimborazo is 6263 meter hoog en het hoogste punt van Ecuador. Het is niet de hoogste punt op aarde gemeten vanaf zeeniveau, maar wel vanaf het middelpunt van de aarde (6384 km, 2.1 km meer dan de Mount Everest). Dit komt omdat de aarde geen exacte bol is. De vulkaan is sinds 550 niet meer actief.
chimborazo_small.jpg chimborazo2_small.jpg chimborazo3_small.jpg chimborazo4_small.jpg chimborazo5_small.jpg
Bij het uitstappen is het wel wennen aan de hoogte. Veel water drinken tegen de uitdroging is belangrijk om hoofdpijn te voorkomen en dat herhaalt de gids ook steeds. Na een korte pauze gaan we wandelen naar Refugio Whymper. Deze ligt op ruim 5000 meter hoogte, dat is 200 meter stijgen in ruim een kilometer. Dat doe je hier echter niet zomaar. De gids loopt voorop in traag tempo en we mogen hem niet voorbij. Sommigen hebben er moeite mee, maar allemaal komen we boven. Mijn GPS geeft mijn hoogste punt aan als 5054 meter, nog 400 meter hoger dan een jaar geleden in Peru. We hebben geluk met het weer. Het is zo geweldig mooi hier, het uitzicht is fantastisch en de vulkaan is prachtig!!
chimborazo6_small.jpg chimborazo7_small.jpg chimborazo8_small.jpg chimborazo9_small.jpg chimborazo10_small.jpg
We mogen niet lang boven blijven en dalen daarna weer af naar de parkeerplaats op 4800 meter. Sommige reisgenoten beginnen ook wel echt last van de hoogte te krijgen. De lucht begint nu dicht te trekken. Na de lunch is het tijd voor een volgende activiteit: met de mountain bike afdalen van 4800 naar 3200 meter over een lengte van 32 kilometer. Ik heb besloten mee te gaan met de 12 dapperen en het is geweldig, maar ik blijf wel achter bij de rest van de fietsers. Zij gaan mij te hard en risico is mij te groot, vooral op de eerste 8 onverharde kilometers terwijl de vulkaan in dichte wolken zit. Misschien past dit toch niet zo goed bij mij... Na 32 kilometer stappen we in San Juan weer bij de achterblijvers in de bus en rijden naar Riobamba, waar we overnachten.

 
zaterdag 21 juli 2018
 
Na een heel mooie rit komen we ongeveer twee uur na vertrek uit Riobamba rond tien uur aan in het plaatsje Alausi. Alausi is een klein schilderachtig plaatsje met mooie oude huizen, maar is vooral het startpunt voor een treinrit met de Nariz del Diablo trein. Dat is een geweldige en spectaculaire treinrit naar Sibambe en terug, waarbij we over de Nariz del Diablo, de Duivelsneus, zullen gaan. De helling van de berg tussen Alausi en Sibambe is zo steil dat de ingenieurs een zigzag (Z) als enige mogelijkheid zagen om het hoogteverschil te overbruggen. Het is nu een toeristische treinroute. Vroeger ging dit met oude treinen waarbij je op het dak kon zitten, maar dat werd te gevaarlijk, zeker toen er toeristen omkwamen. Inmiddels zijn het comfortabele treinen en is ook het spoor gerenoveerd.
alausi_small.jpg alausi2_small.jpg alausi3_small.jpg alausi4_small.jpg alausinarizdeldiabloalausi_small.jpg
De trein vertrekt om 11 uur dus we hebben nog wat tijd voor koffie en wat rondkijken. Helaas kom ik er dan achter dat mijn camera aan is blijven staan terwijl de reserve-accu ook leeg is, dus ik zal de bijzondere uitzichten met een reserve-camera moeten vastleggen. We hebben vaste plaatsen op naam en paspoortnummer. Om 11 uur vertrekt de trein langzaam en rijdt over de straten van Alausi richting het mooie berglandschap rond Alausi. Het is een prachtige rit langs steile berghellingen en in de diepte de nauwe kloof van de Chanchan-river. Later zien we beneden ons het station van Sibambe liggen waar we heen gaan.
alausinarizdeldiabloalausi2_small.jpg alausinarizdeldiabloalausi3_small.jpg alausinarizdeldiabloalausi4_small.jpg alausinarizdeldiabloalausi5_small.jpg alausinarizdeldiabloalausi6_small.jpg
Bij de Duivelsneus aangekomen kunnen we zien hoe iemand achterop de trein de wissel omzet en we vervolgens in de andere richting, achteruit dus, naar beneden gaan: de eerste Z. Om kwart voor twaalf passeren we Sibambe en stoppen we bij een uitzichtspunt waar we de Duivelsneus en het zigzaggende spoor goed kunnen zien. Ongeveer twintig minuten later, rijden we terug naar Sibambe om te stoppen voor een lunch. Station Sibambe stelt niet veel meer voor dan een toeristenstop met een restaurant, een marktje en een overdekking waar een lokale dansgroep optreedt. Om 1 uur rijdt de trein via dezelfde route weer terug naar Alausi.
narizdeldiablo_small.jpg alausinarizdeldiabloalausi7_small.jpg alausinarizdeldiabloalausi8_small.jpg narizdeldiablo2_small.jpg narizdeldiablo3_small.jpg
Tussen Alausi en Cuenca maken we een stop bij Ingapirca. Deze ruïne is het best bewaarde Inca-monument in Ecuador. Apart op de site van Ingapirca is dat de Inca's en de Cañari's die hier al voor de Inca's leefden, hier vreedzaam naast elkaar leefden met elk hun eigen gebouwen en rituelen. Daarom zie je in Ingapirca overblijfselen van beide culturen. We krijgen uitleg hierover door gids Norma, die gelukkig Engels spreekt (meestal moet Vicky vertalen). Het belangrijkste gebouw van het Ingapirca-complex is de Zonnetempel, die nog redelijk intact is. De tempel is zo gebouwd dat op belangrijke data zoals 21 maart, 21 juni, 21 september en 21 december de zon door een raam zijn licht op een specifiek beeld laat vallen. Opvallend is ook hoe de stenen zo zijn gehouwen dat ze exact in elkaar passen zonder dat iets van cement nodig was.
ingapirca_small.jpg ingapirca2_small.jpg inpapirca_small.jpg ingapirca3_small.jpg ingapirca4_small.jpg
Ik vind het een heel interessante site en dito bezoek. Helaas is het een beetje regenachtig, maar je kan niet alles hebben. Van Ingapirca rijden we door naar Cuenca. De route gaat door mooi landschap waar vrouwen in traditionele kleding met de koeien bezig zijn. Pas rond 7 uur zijn we in Cuenca bij Posada del Angelo, een leuk hostel met ruimte om gezellig te zitten. Er is ook een heel goed restaurant bij, zo merken we.
ingapirca5_small.jpg ingapirca6_small.jpg ingapirca7_small.jpg

 
< Vorige Pagina: [1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7] 

Volgende >

Beginpagina Ecuador