Reisverslag Libië - 4. Qasr al-Hadj, Nalut, Ghadames
REISVERSLAG LIBIË 2010

Verslag van een rondreis door Libië en de Sahara, deel 4


Van Gharian via Nalut naar Ghadames
 
woensdag 5 mei: Om 8 uur verlaten we Gharian weer voor een redelijk lange reis naar Ghadames. We zullen echter onderweg een aantal stops maken. We rijden nu door een berggebied dat de Jebel Nafusa heet. Dit gebied werd in de Romeinse tijd veel gebruikt voor olijventeelt. Het is en was een gebied waar veel Berbers wonen. Op verschillende plaatsen zijn nog oude en verlaten nederzettingen te zien, waarvan de bewoners zijn vertrokken naar modernere huizen. We stoppen in zo'n verlaten plaatsje om daar even rond te wandelen (foto 1-2). Het plaatsje zou Medina heten, maar dat lijkt me wel heel algemeen. De typische architectuur van de Berbers is met name te zien bij de graanburchten. Berbers trokken vaak rond met een aantal vaste verblijfplaatsen. Op die plaatsen sloegen zij hun voorraden op in de graanburchten, grote ronde complexen met een buitenmuur en diverse compartimenten waar de voorraden werden opgeslagen. De stam bewaakte de burcht en hield lijsten bij wie waar voorraden had opgeslagen. De burcht was eigenlijk dus een soort bank. We bezoeken twee van deze graanburchten, als eerste Qasr al-Haj (foto 3-7). Deze dateert uit de 12e eeuw. Een aantal compartimenten zijn nog voorzien van de originele palmhouten deuren. Op de tweede verdieping loopt een richel waar je mooi zicht hebt, en dat moet ik natuurlijk uitproberen. Overigens betekent de naam Qasr al-Haj pelgrimsburcht, omdat de burcht later gebruikt werd als overnachtingsplaats voor pelgrims.
jebelnafusamedina_small.jpg jebelnafusamedina2_small.jpg jebelnafusaqasralhadj_small.jpg jebelnafusaqasralhadj2_small.jpg jebelnafusaqasralhadj3_small.jpg
De graanburcht van Nalut ligt zoals de meeste graanburchten, maar anders dan Qasr al-Haj, op een berg, namelijk op de steile noordwand van de Jebel Nafusa. Je hebt er dan ook vaak prachtig uitzicht over de omgeving. Nu zat er alleen te veel stof in de lucht door de zandstorm. Het ligt ook weer in een verlaten Berber nederzetting, met onder andere een huis met een maalsteen voor de productie van olijfolie (foto 11). De graanburcht van Nalut is de grootste in dit gebied met zo'n 300 compartimenten. Hij dateert waarschijnlijk uit de 13e eeuw. De graanburcht van Nalut verschilt duidelijk van die van Qasr al-Haj: hij bestaat namelijk uit twee ringen met aan beide zijden kamertjes.
jebelnafusaqasralhadj4_small.jpg jebelnafusaqasralhadj5_small.jpg jebelnafusanalut_small.jpg jebelnafusanalut2_small.jpg jebelnafusanalut3_small.jpg
Nadat we Nalut bezocht hebben, beginnen we aan een schijnbaar eindeloze rit door de woestijn. Het landschap is eentonig afgezien van een enkele wilde kameel (foto 12) en ik ben dus maar blij dat ik mijn mp3-speler heb. Onderweg stoppen we nog wel twee keer: bij een redelijk groot restaurant bij een benzinepomp voor een lekkere lunch met de bekende kip en soep en tegen het eind van de middag in het plaatsje Derj waar we bij een Marokkaans café wat drinken. Uiteindelijk komen we in Ghadames aan, waar we bellen en internetten en dan eten. We verblijven in hotel Kafila en blijken de enigen te zijn in het hotel. Sterker nog: we zijn de komende week de enige toeristen in het zuiden van Libië! Door de visaproblemen veroorzaakt door Zwitserland eerder in het jaar zijn veel reizen geannuleerd. Toch zonde, want Libië heeft zoveel moois te bieden, zoals Leptis Magna, de schitterende Sahara en ja ook, Ghadames. Gelukkig ging de reis bij Djoser door!
jebelnafusanalut4_small.jpg kameel_small.jpg derj_small.jpg


Ghadames
 
donderdag 6 mei: Het woestijnstadje Ghadames wordt wel de "Parel van de Sahara" genoemd. Dat slaat dan met name op de oude stad met zijn mooie straatjes, pleinen en tuinen, die op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat. Het stadje dankt zijn bestaan aan de bron Ain al-Faras, die de oase van water voorziet. Aan die oase, door de Romeinen Cydamae genoemd, dankt het stadje waarschijnlijk zijn naam. Het bijzondere aan de oude stad is dat deze uit twee lagen bestaat: de mannen gebruikten de smalle overdekte straten met lichtschachten, terwijl de vrouwen de daken gebruikten. De stad was ommuurd met een dubbele poort. Kenmerkend zijn punten op de hoeken van de muren: deze punten moesten het kwaad afweren. Inmiddels hebben de inwoners meer comfortabele huizen opgezocht, maar het stadje heeft een museum (foto 2), gevestigd in een vroeger Italiaans fort, dat uitleg geeft over het leven in en de geschiedenis van het oude Ghadames. Met een lokale gids bezoeken we het museum en gaan daarna de stad in. Voor we de stad ingaan, bezoeken we een aantal winkeltjes (die speciaal voor ons open gaan), waar onder andere de traditionele laarzen van Ghadames gemaakt worden (foto 3).
ghadamesnieuwemoskee_small.jpg ghadamesmuseum_small.jpg ghadamesschoenmaker_small.jpg ghadamesbewoners_small.jpg ghadamestoeareg_small.jpg
De gids neemt ons mee door de smalle steegjes van Ghadames. Zonder gids zou je hier waarschijnlijk verdwalen. We gaan de stad binnen bij Bab al-Buhr (foto 6) en dwalen dan door de straatjes met mooie poortjes (foto 7) en prachtige lichtvallen door de lichtschachten (foto 8). We zien ook de speciale deurkloppers die aangeven dat de bewoner naar Mekka is geweest (foto 9) en vooral: veel mooie plaatjes. Het is een beetje vreemd de enige groep bezoekers te zijn in één van de grotere trekpleisters voor toeristen van Libië, maar het is wel verdraaid handig bij het foto's maken. En er is zoveel om foto's te maken: ik had er meer dan 150 deze ochtend!
ghadamesbabalbuhr_small.jpg ghadamesmedina_small.jpg ghadamesmedina2_small.jpg ghadamesdeurklopper_small.jpg ghadamesmedina3_small.jpg
Op diverse plaatsen zien we de roodwitte versieringen met geometrische motieven die zo typisch is voor de Berbers (foto 11,15,16). Ook in het cafeetje waar we thee drinken is dit te zien (foto 13), net als aan het koperwerk dat overal aan de muur hangt. Samen met veel spiegeltjes heeft het koperwerk als functie het licht dat van boven komt te reflecteren. Na de theepauze maken we een stop bij een schooltje (?) waar we naar binnen mogen (foto 14-16). Het is rijk versierd met Berberkunst. Op het dak hebben we mooi uitzicht op de tuinen en palmbomen in de oase (foto 17,18). Elke familie had een tuin voor groenten en graan. De dadelpalmen leverden dadels en hout aan de bevolking.
ghadamesmedina4_small.jpg ghadamesmedina5_small.jpg ghadamestheepauze_small.jpg ghadamesschool_small.jpg ghadamesschool2_small.jpg
We vervolgen onze stadswandeling naar een ander gedeelte van de stad en komen dan uit bij het waterbassin die wordt gevoed door de bron Ain al-Faras (foto 20, 21). Van hieruit werd het water over de zeven wijken van Ghadames verdeeld. De waterhuishouding was uiteraard bijzonder belangrijk in Ghadames, want water was schaars. Daarom werd het watergebruik bewaakt door een waterbeambte die de hoeveelheid water bewaakte en zat in het ronde "huisje" op foto 23 onder. Nadat we nog twee moskeeën gezien hebben, gaan we naar een woning die voor toeristen weer is ingericht. Op het dak kijk je weer mooi uit over de oase (foto 24). Binnen krijgen we een traditioneel gerecht als lunch, dat vooral lekker en veel is, maar waarvan ik de naam helaas ben vergeten (foto 25).
ghadamesschool3_small.jpg ghadamesdaken_small.jpg ghadamesdaken2_small.jpg ghadamesmuur_small.jpg ghadamesainalfaras_small.jpg
Na de lunch hebben we de rest van de middag vrij. Omdat dit de eerste niet-reisdag is en vanwege de hitte, gaan de meesten rusten op hun kamer, maar dat is aan mij niet besteed. Ik ga internetten en met kamergenoot Bert aan de wandel rond Ghadames. We komen bij de rand van de stad en gaan dan maar niet verder: je zit hier bij de grens van Algerije en dat geeft enige risico's. Daarom gaan we maar aan het alcoholvrije bier (het enige bier dat er is in Libië) bij het Outdoor Café. Het worden er meer dan één want onze Belgische reisgenoten komen erbij en later nog andere reisgenoten, zodat de ober uiteindelijk verbaasd kijkt naar het enorme aantal lege flesjes. Later gaan we met een aantal reisgenoten wat eten bij een restaurantje en dat smaakt weer uitstekend.
ghadamesainalfaras2_small.jpg ghadamesoudestad_small.jpg ghadameswaterklok_small.jpg ghadamesoase_small.jpg ghadamestraditionelemaaltijd_small.jpg


Onderweg van Ghadames naar Sebha
 
vrijdag 7 mei: Vandaag wordt een hele lange reisdag naar het zuiden zonder bezienswaardigheden onderweg. We vertrekken al om half zeven voor de rit naar Sebha. De reis is saai en eentonig en dat wordt versterkt doordat de gibli onderweg weer te voorschijn komt en het zicht vaak nog geen honderd meter is door deze zandstorm. We stoppen alleen onderweg voor een lunch bij een mini-stadje bij een benzinepomp midden in de woestijn en voor een foto van een pomp van de Great Man Made River, het ambitieuze irrigatieproject van Libië. Aan het begin van de avond arriveren we in Sebha en nemen afscheid van de buschauffeur, want morgen gaan we met landcruisers verder. Met Bert ga ik nog even naar buiten, maar daar is niet veel aan met de hete zandstorm in je gezicht, als een föhn. Nina heeft ons gewaarschuwd heel voorzichtig te zijn met foto's maken in Sebha als er maar een mogelijkheid is dat daar iets officieels zoals een vlag op zou kunnen staan. Er is hier namelijk veel geheime politie omdat Ghadaffi regelmatig in Sebha komt. Dat merken we al direct, want Bert maakt een foto van een slagerij en direct worden we aangehouden door een agent in burger. Gelukkig kunnen we doorlopen. We merken dat we voortdurend in de gaten worden gehouden, zelfs als we een alcoholvrij biertje gaan drinken en bij het eten in het hotel!
kamelen_small.jpg greatmanmaderiver_small.jpg

 
< Vorige Pagina: [1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7] 

Volgende >

Beginpagina Libië