Reisverslag Libië - 3. Leptis Magna en Gharian
REISVERSLAG LIBIË 2010

Verslag van een rondreis door Libië en de Sahara, deel 3


Leptis Magna
 
Dinsdag 4 mei: Ondanks de late aankomst is het al om half acht tijd voor ontbijt en staat om 8 uur de bus alweer klaar. De reis gaat eerst naar Leptis Magna, 120 km van Tripoli, en mijn culturele hoogtepunt van deze reis. We zijn nu in het gebied dat de Tripolitania heette en bestond uit de drie belangrijke steden Leptis Magna, Sabratha en Oea (het huidige Tripoli). Deze steden vielen onder de Feniciërs van Carthago tot de verwoesting van Carthago door de Romeinen in de Derde Punische Oorlog. In de 1e eeuw v. Chr. werd de Tripolitana onderdeel van de Romeinse provincie Africa. De oudste resten van Leptis Magna dateren uit de 7e eeuw v. Chr. De meeste voorspoed beleefde de stad echter onder de Romeinen in de 2e en 3e eeuw, toen er zo'n 80.000 inwoners waren. Onder Septimus Severus (foto 1) werd de meeste monumentale gebouwen van nu gebouwd. Na de 4e eeuw kwam een einde aan de welvaart van Leptis Magna en werd in de 11e eeuw helemaal verlaten. Ondanks dat de Europeanen na de herontdekking in de 17e eeuw veel naar Europa hebben verscheept, is de stad nog vrij onaangetast en staat niet voor niets op werelderfgoedlijst van UNESCO: Door de uitgestrektheid en de kwaliteit van de monumenten is Leptis Magna mooi, indrukwekkend en een geweldige ervaring! We bezoeken eerst met een lokale gids het museum van Leptis Magna. Hier zijn onderdelen van de Boog van Septimus Severus te zien (foto 2), beelden die in de stad gevonden werden (foto 3) en ook een supergroot portret van Gadaffi (foto 4). Daarna komt het echte werk en gaan we het archeologische terrein op, waarbij direct de grote Boog van Septimus Severus de aandacht trekt (foto 5), bekend van veel plaatjes en van het 10 dinar biljet.
leptismagnaseptimusseverus_small.jpg leptismagnamuseum_small.jpg leptismagnamuseum2_small.jpg leptismagnamuseum3_small.jpg leptismagnaboogvanseptimusseverus_small.jpg
Met de bouw van de Boog van Septimus Severus werd begonnen in 203 in opdracht van de naamgever van de boog. Het is een zogenaamde quadrifon, een boog met vier gelijke kanten, oorspronkelijk bekleed met marmeren reliëfs (foto 6,7). De huidige boog is helaas voor het grootste deel een reconstructie, maar een aantal oorspronkelijke marmeren reliëfs zullen we zien in het Nationaal Museum in Tripoli en in het museum van Leptis Magna. De boog vormt het kruispunt van twee heel belangrijke wegen die in elke Romeinse stad te vinden zijn: de cardo maximus en de decumanus maximus (foto 8). De decumanus maximus was onderdeel van de weg van Alexandrië naar Carthago. We volgen deze weg richting het ovale gymnasium (foto 9, met op de achtergrond het Nymfaeum) en de Thermen van Hadrianus (foto 10).
leptismagnaboogvanseptimusseverus2_small.jpg leptismagnaboogvanseptimusseverus3_small.jpg leptismagnadecumanusmaximus_small.jpg leptismagnagymnasium_small.jpg leptismagnathermenvanhadrianus_small.jpg
De Thermen van Hadrianus (foto 11,12) is een badcomplex uit de 2e eeuw. Het was rijk versierd met marmer (zie bijvoorbeeld de zuilen op foto 10-12) en met onnoemlijk veel beelden, waarvan er nu verschillende in het Nationaal Museum in Tripoli staan, zoals we later deze reis zullen zien. De indeling van het badhuis is zoals gebruikelijk (zie bijvoorbeeld mijn reisverslag van Rome) en bestaat uit natatio (zwembad), frigidarium, tepidarium, caldarium, en de benodigde kleedkamers. Alles is nog in redelijke staat, zodat we een goede indruk kunnen krijgen. Even verderop ligt het Severisch Forum, een ooit gigantisch complex van 100x60 meter (foto 13). Het plein ligt vol met allerlei onderdelen en het lijkt hier een speeltuin voor archeologen. Aan de kanten zijn de bogen nog te zien die op de zuilengalerijen stonden, versierd met marmeren Medusakoppen (foto 14), waarvan er wel 73 zijn gevonden. De Medusakop (naar de godin Medusa) is een belangrijk kunstelement in de Griekse oudheid in Libië en we zijn ze deze reis dan ook diverse keren tegen gekomen.
leptismagnathermenvanhadrianus2_small.jpg leptismagnathermenvanhadrianus3_small.jpg leptismagnaseverischforum_small.jpg leptismagnaseverischforum2_small.jpg leptismagnaseverischebasilica_small.jpg
De Severische basilica (foto 15-19) moet bijzonder indrukwekkend geweest zijn. Niet alleen zijn de afmetingen gigantisch, ook laten de overgebleven versieringen zien dat deze basica heel rijk versierd moet zijn geweest, want ook hier liggen allerlei onderdelen netjes geordend binnen de muren (foto 15). De bouw van de basilica gebeurde onder keizer Septimus Severus en werd door keizer Caracalle afgerond. De basilica werd oorspronkelijk gebouwd als een forum, maar in de 6e eeuw ongebouwd tot kerk. De kerk had twee verdiepingen met granieten zuilen. Alle muren waren versierd met marmeren platen die nu op de grond liggen (foto 17). In de kerk stonden diverse halfzuilen die waren versierd met motieven van planten en dieren (foto 16). Op twee hoge zuilen van rood graniet staan beelden van griffioenen (foto 18). Nadat we de Severische basilica goed gezien hebben lopen we verder over het forum, langs de vroegere haven naar de markt (foto 20). Op dit plein uit het jaar 8 zijn resten te zien van winkeltjes, inclusief toonbanken, en van twee achthoekige marktgebouwen, zoals te zien op de foto.
leptismagnaseverischebasilica2_small.jpg leptismagnaseverischebasilica3_small.jpg leptismagnaseverischebasilica4_small.jpg leptismagnaseverischebasilica5_small.jpg leptismagnamarkt_small.jpg
Het theater van Leptis Magna is ook heel erg de moeite waard. Niet alleen is het theater nog in redelijke goede staat, maar het uitzicht van bovenaf met als achtergrond de blauwe Middellandse Zee is schitterend. Helaas hebben de 10000 toeschouwers destijds dit nooit kunnen zien, omdat het toneelgebouw hoger was. Nu kijk je over het podium heen door een woud van zuilen naar de zee. Het theater werd rond het jaar door Annobal Rufus geschonken aan keizer Augustus. Op het toneel hebben beelden van Castor en Pollux gestaan, maar die zijn verwijderd tegen diefstal. In totaal zijn er door archeologen maar liefst 133 beelden gevonden bij het theater. Na genoten te hebben van dit prachtige theater is onze tijd (circa 3.5 uur) in Leptis Magna helaas op. Veel te kort, Djoser! Ondanks de hitte had ik hier nog wel een stuk langer willen blijven. Na een lunch bij de ingang zullen we echter een paar kilometer verder rijden, waar nog meer moois te zien is.
leptismagnatheater_small.jpg leptismagnatheater2_small.jpg leptismagnatheater3_small.jpg


Amfitheater en hippodroom
 
Het amfitheater van Leptis Magna (foto 1-3), even buiten de archeologische site, is gebouwd in een voormalige steengroeve en ligt dus eigenlijk geheel ondergronds, al valt dat niet zo direct op. Het enige dat boven de rots uitstak was de galerij. In totaal pasten 16000 toeschouwers in dit amfitheater dat in het jaar 56 werd gebouwd. De afmetingen zijn zo'n 450 bij 100 meter en daarmee was het een van de grotere Romeinse amfitheaters en het is in elk geval het best bewaarde amfitheater in Libië. Via een (vroeger) overdekte gang (foto 4) kwam men van het amfitheater in het circus of hippodroom (foto 5). Dit dateert uit 162, uit de tijd van Marcus Aurelius en ligt vrijwel op het strand. Een deel van de tribunes waar ongeveer 25500 toeschouwers naar het wagenrennen konden kijken, staat nog overeind.
leptismagnaamfitheater_small.jpg leptismagnaamfitheater2_small.jpg leptismagnaamfitheater3_small.jpg leptismagnaamfitheater4_small.jpg leptismagnahippodroom_small.jpg


Gharyan
 
Om 4 uur in de middag verlaten we Leptis Magna en rijden naar het zuiden in de richting van Gharian. Onderweg lijkt het weer te veranderen. We zijn volgens Nina de eerste groep van Djoser in Libië die een gibli meemaakt. Een gibli is een hete zuidelijke woestijnwind die in het voor- en najaar stof- en zandstormen veroorzaakt. Wat dat betekent, merken we als we vlak voor Gharian even de bus uitgaan: Er staat een keiharde gloeiend hete wind die het zand en stof tussen je kiezen, in je ogen en in je camera blaast. Helaas zullen we er nog enkele keren last van hebben deze reis. We stoppen even buiten Gharian bij een holwoning (foto 1). Dit lijkt een beetje op wat ik vorig jaar in Tunesië zag. Vanwege de koelte hebben mensen vroeger holen ondergronds in de rotsen uitgehakt. We bezoeken zo'n woning en krijgen hier Berberthee (foto 2,3). Na onze theevisite rijden we naar Al-Quasim, een kilometer lange weg waar allemaal aardewerk wordt verkocht (foto 4). Het meeste komt me bekend voor en dat blijkt te kloppen: "Made in Tunesia". Redelijk laat komen we aan bij ons hotel Dar Gharyan, dat staat naast een moskee met een wel heel eigenaardige minaret (foto 5). 's Avonds krijgen we in het hotel een echt geweldig lekker buffet. Ik neem zelfs twee keer van de heerlijke typisch Libische soep, een soort van pittige tomatensoep; we zullen deze gelukkig vaker tegenkomen.
gharianberberwoning_small.jpg gharianberberwoning2_small.jpg gharianberberwoning3_small.jpg gharianaardewerk_small.jpg gharianmoskee_small.jpg

 
< Vorige Pagina: [1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7] 

Volgende >

Beginpagina Libië