Reisverslag Libië - 6. Woestijntocht door de Sahara
REISVERSLAG LIBIË 2010

Verslag van een rondreis door Libië en de Sahara, deel 6


Woestijnsafari in de Sahara - dag 3 (vervolg)
 
Wadi Teshuinat staat bekend omdat hier de grootste dichtheid aan rotsschilderingen van de Sahara wordt gevonden, reden dat dit hele gebied vanwege zijn historische betekenis op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat. De komende twee dagen zullen we dan ook verschillende rotsschilderingen gaan zien. Helaas heeft in 2009 een Italiaanse "toerist" op een aantal rotsschilderingen graffiti gespoten. Hoe gek kan een mens zijn? Hoe weinig gevoel voor geschiedenis en cultuur moet je hebben om deze eeuwenoude tekeningen te bekladden? In elk geval zijn een aantal rotsschilderingen beschadigd en zijn veel ervan nu afgezet met een soort van rieten omheining. Bij de eerste rotstekening komen we vrij kort na onze stop bij de Boog van Fozzigiaren (foto 1). Omdat de tekeningen vaak onder overhangende rotsen zitten, levert dit gelijk mooie doorkijkjes op (foto 2). Rond de middag stoppen we voor de lunch in de schaduw van de rotsen (foto 4,5). Net als elke dag duurt de middagstop vrij lang: in de middaghitte is het zand te zacht om met onze landcruisers door heen te rijden. Het is vandaag met 38°C nog niet eens zo warm en dan voelt deze hitte ook nog eens veel minder warm aan dan in Nederland.
acacusgebergterotstekeningen_small.jpg akakusgebergtewaditeshuinat_small.jpg akakusgebergtewaditashwinat2_small.jpg akakusgebergtelunch_small.jpg acacusgebergtelunch_small.jpg
Na de rustpauze gaan we nog meer prehistorische rotsschilderingen bekijken in Wadi Tashwinat. De rotsschilderingen dateren uit verschillende periodes in de geschiedenis van de Sahara. De oudste tekeningen zijn meer dan 10000 jaar oud, de meeste zijn jonger en de jongste zijn pas zo'n 2500 jaar oud: er zijn ook tekeningen van kamelen en kamelen werden pas rond 500 v. Chr. door de Perzen in dit gebied gebracht. Veel van de tekeningen die we vandaag zien, laten de dieren zien die hier leefden toen de Sahara een savannegebied was. We zitten nu in het droogste gebied van de Sahara en het is dan wat moeilijk voor te stellen dat hier ooit op giraffes, olifanten, buffels en antilopen werd gejaagd. Toch was de Sahara zo'n 10000 jaar geleden een savanne, zoals ik eerder schreef. We zien ook de beroemde tekening van de olifant (foto 8). Aan het einde van de middag arriveren we bij nog zo'n imposante rotsformatie als de Boog van Fozzigiaren vanochtend. Dit is de Boog van Tin Khaliga (foto 10-12). Daarna zoeken we een mooie duinpan omgeven door rotsen, waar we ons kamp opzetten.
akakusgebergterotstekeningen_small.jpg akakusgebergterotstekeningen2_small.jpg akakusgebergtewaditashwinat3_small.jpg akakusgebergtewaditashwinat4_small.jpg acacusgebergteboogvantinghalega_small.jpg
akakusgebergteboogvantinkhaliga_small.jpg akakusgebergteboogvantinghalaga_small.jpg akakusgebergtekamp_small.jpg acacusgebergtekamp_small.jpg


Woestijnsafari in de Sahara - dag 4
 
dinsdag 11 mei: Ook vandaag beginnen we met een korte wandeling en daarna gaan we weer op zoek naar rotsschilderingen (foto 3,4,6). We zien er weer verschillende terwijl we door de Akakus rijden. Het landschap blijft onveranderd mooi en gevarieerd. Bijzonder mooi vind ik het als de zwarte stenen van de Messak contrasteren met de goudgele zandduinen (foto 10). We stoppen bij een politiepost die dit gebied bewaakt om water te tappen en voor de lunch stoppen we bij Addad of de duim, een aparte rots waar je een duim in zou kunnen zien (foto 13). Het is vandaag best warm, namelijk 45°C! Volgens de chauffeurs is dat toch ook ongewoon heet voor de tijd en de plaats waar we zijn. Toch heeft niemand er echt last van, afgezien van het feit dat ik ondanks drie 1.5 literflessen water nog steeds niet naar een "toilet" hoef.
akakusgebergtesporen_small.jpg akakusgebergtewadiawiss_small.jpg acacusgebergterotstekeningen2_small.jpg akakusgebergtewadiawiss2_small.jpg akakusgebergtewadiawiss3_small.jpg
Omdat de benzinetanks van de landcruisers net als de jerrycans bijna leeg zijn, moeten we daarna even naar de bewoonde wereld om benzine te halen. We worden gedropt bij een camping waar we de gelegenheid krijgen om voor drie dinar te douchen, wat natuurlijk (bijna) iedereen doet, en waar we wat kunnen drinken. Na vier dagen is er weer cola en alcoholvrij bier, best verfrissend na al dat water. Ondertussen zouden de landcruisers benzine halen. Helaas blijkt door de hitte de benzinepomp te weigeren, zodat de chauffeurs moeite hebben om aan benzine te komen. Het wordt daardoor zo laat dat Nina het niet meer veilig vindt de woestijn in te gaan en we overnachten dus op het terrein van de camping. Ook daar weet onze keuken weer een geweldige maaltijd te voorschijn te toveren.
akakusgebergtetoearegwoning_small.jpg akakusgebergterotstekeningen3_small.jpg acacusgebergtewadiawiss_small.jpg akakusgebergtewadiawiss4_small.jpg akakusgebergtecontrast_small.jpg
akakusgebergtelekkeband_small.jpg akakusgebergtewadiawiss5_small.jpg akakusgebergteaddad_small.jpg


Woestijnsafari in de Sahara - dag 5
 
woensdag 12 mei: Met weer voldoende benzine bij ons verlaten we de camping waar we overnacht hebben en rijden over de hoofdweg die van Ghat naar Sebha gaat, naar Germa. In Germa bezoeken we het museum (foto 1). Dit museum geeft een indruk van de prehistorie van dit gebied, de geologie en rotskunst, vondsten die hier in de omgeving zijn gedaan en een mummie die in de buurt van Germa werd gevonden. We hebben lunch bij de antieke stad van Germa: Garama. Ik bezoek de antieke medina nog even na de lunch. Garama is eigenlijk meer een grote ruïne van zogenaamde mud-brick huizen (foto 2). Aan de rand kijk je uit over de oase van Germa. Na de rustpauze gaan we gelukkig weer het asfalt af het zand naar de zandzee van Ubari (Erg Ubari), met zandduinen tot 70 meter hoog.
germamuseum_small.jpg germagarama_small.jpg ergubarizandduinen_small.jpg ergubarimandara_small.jpg ergubarimandara2_small.jpg
De zandzee van Ubari heeft iets heel bijzonders. Terwijl je door de bijna oneindige zee van zand en zandduinen rijdt, zie je ineens groen en een meer opduiken. In de Erg Ubari zijn twintig meertjes, waarvan er vijftien permanent water hebben. Waarschijnlijk is dit fossiel water dat door openingen in ondergrondse rotslagen naar boven komt. Hoe dan ook, het is een onwerkelijk gezicht om midden in de woestijn ineens een meer tegen te komen. Het eerste meer, Mandara (foto 4,5), staat overigens droog. Het tweede meer, Um el-Ma of Umm al Maa, is echter onbeschrijflijk mooi en wat mij betreft het hoogtepunt van onze woestijntocht. Contrasterend met zandduinen op de achtergrond ligt hier een compleet meer met palmbomen en rietkragen. In de National Geographic van oktober 2009 stond een artikel over de Libische Sahara met geweldige (lucht)foto's, waaronder één van Um el-Ma, waarop je goed ziet hoe het meer echt midden tussen de zandduinen ligt.
ergubaripalmbomen_small.jpg ergubariumelma_small.jpg ergubariumelma2_small.jpg ergubariumelma3_small.jpg ergubariumelma4_small.jpg
Volgens de thermometer van reisgenote Ellen is het vandaag 48°C, de hoogste temperatuur tijdens onze reis, maar toch zou ik hier niet willen zwemmen: het water stinkt en het zou net zo zout zijn als de Dode Zee! Na een pauze rijden we verder door schitterende zandduinen tot we stoppen bij een prachtige lokatie. We zetten hier de tenten op en dan beklim ik nog een hoog zandduin om ons kamp van boven te bekijken en om de zonsondergang te zien. De zonsondergang valt wat tegen, maar we genieten toch maximaal van onze laatste avond en nacht in de prachtige leegte en rust van de Sahara-woestijn. De kok laat zien hoe je een traditioneel brood bakt in het zand van de woestijn. De nacht is minder rustig: er steekt een zandstorm op en mijn koepeltent staat flink te klapperen terwijl het fijne Sahara-zand gewoon door de tentdoeken lijkt te komen! Gelukkig staat de tent stevig vast met 8 haringen.
ergubariumelma5_small.jpg ergubarizandzee_small.jpg ergubarilandcruiser_small.jpg ergubarikamp_small.jpg ergubarikamp2_small.jpg


Woestijnsafari in de Sahara - dag 6
 
donderdag 13 mei: Voor we wegrijden is er nog even de kans op tijdens de laatste ochtendwandeling een hoog zandduin te beklimmen. Vervolgens maken we met de Toyota landcruisers een aantal uur lang een geweldige rit door de zandduinen waarbij we over kammen rijden en fantastische uitzichten hebben. Helaas is het zicht iets minder doordat er als gevolg van de zandstorm die nog steeds waait vrij veel stof in de lucht zit. We stoppen bij nog twee meren: Mahfouz en Gabroun. Bij beide meren zitten Toearegs die direct in actie komen als wij aan komen rijden. Toearegs zijn een aparte stam binnen de Berbers. Ze verkopen allerlei zilverwerk, sierraden en andere souvenirs. Bij het meer Gabroun is er normaal ook de mogelijkheid te sandboarden, maar door gebrek aan toeristen is dat vandaag niet mogelijk.
ergubarizandduin_small.jpg ergubarizandduinen2_small.jpg ergubariuitzicht_small.jpg ergubarifotostop_small.jpg ergubarilandcruisers_small.jpg
ergubarilandcruisers2_small.jpg ergubarimahfouz_small.jpg ergubarimahfouz2_small.jpg ergubarimahfouz3_small.jpg ergubarigabroun_small.jpg
Rond het middaguur verlaten we het Saharazand en komen we weer op het asfalt. We rijden naar een camping bij Tberkika. Hier bereidt de keuken hun laatste maaltijd voor ons waarna ze afscheid nemen. Vervolgens hebben we de gelegenheid om te douchen en schone kleren aan te trekken, want zoals we uit de woestijn komen, kunnen we toch echt het vliegtuig niet in. Het fijne rode zand van de Sahara zit echt overal. Bij de camping waar wij een aantal uur verblijven is ook een dierenparkje met onder andere een feniks, een woestijnvos. Onze gidsen hebben die onderweg ook gezien, maar mij lukte het niet ze van het zand te onderscheiden. Na een week in de woestijn zonder nieuws of telefoon horen we ook weer nieuws en horen van een Libisch vliegtuig dat een dag eerder bij Tripoli verongelukt is met veel Nederlanders aan boord. Wij vliegen pas vanavond naar Tripoli, maar weten ze dat thuis? Rond half vijf brengen de landcruisers ons naar Sebha, waar we afscheid nemen van de chauffeurs, inchecken en 's avonds terugvliegen naar Tripoli waar we om ongeveer 10 uur bij ons hotel aankomen. De woestijntocht, één van de meest unieke en mooie ervaringen tijdens mijn reizen, is daarmee voorbij.
ergubarigabroun2_small.jpgergubarifotostop2_small.jpg tberkikawoestijnvos_small.jpg tberkikastruisvogel_small.jpg tberkikagier_small.jpg

 
< Vorige Pagina: [1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7] 

Volgende >

Beginpagina Libië