REISVERSLAG NIEUW-ZEELAND 2008

Verslag van een rondreis door Nieuw-Zeeland, deel 5

 

Napier

Na de Tongariro Crossing rijden we met de bus verder richting het noordoosten. Onze bestemming is Napier. Langs de snelweg 5 die ons van Taupo naar de oostkust brengt, maken we een stop bij de Waipunga Falls en de Waiarua Fall. De Waipunga Falls (foto 1 onder) zijn drie parallelle watervallen van ongeveer 40 meter hoog in de Waipunga rivier, een zijrivier van de Mohaka rivier. Het gebied rond de watervallen, maar eigenlijk de hele route van Taupo naar Napier, is weer prachtig geel door de brem die overal staat te bloeien (foto 2-4). Aan het einde van de middag komen we aan in Napier. We zitten in het art-deco Masonic hotel en dat blijkt een groot balkon te hebben op de eerste verdieping (5e foto onder) die uitkijkt over de Grote Oceaan en waar je heel mooi kunt zitten en wijn drinken. Dat komt goed uit, want we hebben twee jarige Belgen vandaag, Rita en Chris, die op dezelfde dag jarig zijn en ook nog eens even oud blijken te worden. Rita heeft vandaag voor wijn en chips gezorgd om haar verjaardag te vieren. (Chris zal dat een dag later doen). We eten daarna omdat dit de laatste avond is dat Charlie er bij kan zijn, gezellig met de hele groep bij een steakhouse in de buurt van het hotel. 
watervalonderweg_small.jpg bloeiendebrem_small.jpg typischplaatje_small.jpg busnoordereiland_small.jpg aankomstinnapier_small.jpg
Hoewel het grootste gedeelte van de groep op de ochtend van deze zaterdag 22 november rustig aan doet, maak ik met Astrid, Rita, Joost, Chris, Rosita en Jolanthe de Gannet safari naar Cape Kidnappers. Cape Kidnappers is een sikkelvormige baai met een uitstekende kaap zo'n 30 kilometer van Napier vandaan. Zijn naam dankt Cape Kidnappers aan kapitein Hook die de kaap zo noemde nadat maori's probeerden zijn tolk te ontvoeren. Het meest bijzonder is Cape Kidnappers echter door de duizenden jan-van-genten die hier door broeden. Met een busje werden we opgehaald bij het hotel en vervolgens met een busje naar Cape Kidnappers Gannet Reserve gebracht, De route gaat eerst met name langs wijngaarden, daarna door landschap waar bijna geen mensen wonen, maar des te meer schapen. Het is een mooi stukje natuurgebied met een interessante geologie, waarover de chauffeur/gids van alles vertelt. Onderweg wordt een stop gemaakt op de top van de steile kliffen die uitkijken over Hawke's Bay. Na ongeveer een uur komen we aan bij het hoogtepunt van deze safari: een jan-van-genten kolonie boven op de klif bij Cape Kidnappers. Enorme aantallen jan-van-genten zitten hier te broeden, komen onhandig aanvliegen of vertrekken richting zee om voedsel te zoeken (foto 3-5 onder). Het gaat hier om de "Australasian gannet" die behoort tot de familie van de pelikaanachtigen. De vogels hebben een prachtig getekende kop met zwart rond de ogen en een gouden kroon. Hun spanwijdte gaat tot wel 180 centimeter.
kustbijcapekidnappers_small.jpg landschaprondcapekidnappers_small.jpg gannetcolony_small.jpg janvangenten_small.jpg spanwijdte_small.jpg
Er zitten drie kolonies bij Cape Kidnappers: de Saddle kolonie (2e foto onder), de Black Reef kolonie (3e foto onder) en de Plateau-kolonie. Alleen de laatste is toegankelijk voor publiek en dit is dus de kolonie waar wij waren. Beneden ons waren de andere twee kolonies te zien. Over het totaal aantal jan-van-genten hier heb ik verschillende getallen gezien van circa 4000 (chauffeur), 6500 (Department of Conservation) tot 20000 (folder Gannet safari's), het zijn er in elk geval te veel om te tellen. Het is ook een prachtig gezicht om de vogels te zien, zeker nu ze zaten te broeden of jongen hadden en om de beurten voedsel gingen halen. Bij terugkomst van zee vindt er een grappig soort welkomstceremonie plaats tussen de twee vogels in een "stelletje". De vogels broeden met name van juli tot oktober en dan is er geen toegang. Ook nu half november zaten er echter nog diverse vogels te broeden (7e foto onder) en verschillende vogels hadden een jong (8e foto onder)
gerardopcapekidnappers_small.jpg gannetsafari_small.jpg kolonie3_small.jpg vuurtoren_small.jpg capekidnappers_small.jpg
jan_small.jpg ei_small.jpg kuiken_small.jpg
Rond de middag waren we weer terug in Napier. Na de lunch ga ik met Joost het stadje Napier bekijken, want dat is volgens de reisgidsen nogal bijzonder vanwege zijn art-deco. De stad Napier is op 3 februari 1931 door een aardbeving met een kracht van 7.8 op de schaal van Richter en de daarop volgende brand grotendeels verwoest. Al in 1933 was een groot deel van de stad echter al weer herbouwd, robuuster en moderner. Op dat moment was de art-decostijl heel erg populair en daarom is het centrum van Napier bijna helemaal in deze stijl gebouwd. Art-deco is een decoratieve stijl die erg in was aan het begin van de 20e eeuw, een periode van technologie ontwikkeling, emancipatie en het overboord gooien van conventies. Dit uit zich in geometrische, hoekige vormen, gebruik van symbolen en macht en tekenen van een nieuwe periode (dansende vrouwen, rijzende zon). Ons eigen hotel was ook een voorbeeld van de art-decostijl (1e foto onder). Door Napier, bijgenaamd Art Deco City, zijn diverse wandeltochten uitgezet. Joost en ik maakten onze eigen tour en die duurde vrij kort, omdat we het eigenlijk al na een half uur gezien hadden. Het leek ons beter ons maar bij Hans en zijn vrouwen (Désirée, Geri, Els, Sylvia) te voegen die al in de Ocean Spa zaten. De Ocean Spa is een openlucht zwembaden- en spacomplex op enkele minuten afstand van ons hotel en met uitzicht op de Grote Oceaan bij Hawke's Bay. Er was zelfs een bad om baantjes te trekken, wat ik normaal wekelijks doe dus dat was wel even lekker. Het was echter ook heel relaxed om in de stoomkamer of de hete spa's te zitten. Helemaal uitgerust zijn we tenslotte 's avonds met de gebruikelijke eetgroep Indiaas gaan eten en dat was superlekker (ja, alweer). Daarna zijn we nog even wat gaan drinken in de Irish Pub onder het hotel, waar de Nieuw-Zeelanders zeer aandachtig en fanatiek een rugbywedstrijd van de All-Blacks tegen Australië aan het volgen waren.
masonichotel_small.jpg napier_small.jpg coffeeshop_small.jpg

 

Wellington

Al om half acht vertrekken we vanuit Napier. Chauffeur Charlie wil op tijd in Wellington zijn, want dan begint zijn anderhalve vrije dag voordat hij een groep van Djoser Duitsland in Auckland moet ophalen. De route gaat door de bergen van de Rimutaka Range en een groot deel van de rit rijden we door zo goed als onbewoond gebied met de prachtige wouden van Rimutaka Forest. De pas Rimutaka Crossing (1e foto onder) is één van de plaatsen waar een korte fotostop wordt gemaakt. Rond het middaguur komen we aan in de hoofdstad van Nieuw-Zeeland, Wellington. Na het inchecken bij het Comfort Hotel moeten we afscheid nemen van chauffeur Charlie (en van de bus). Het hotel ligt direct aan Cuba Street, de belangrijkste winkelstraat van de stad, en daar hebben dus eerst een late lunch. Daarna lopen we door het centrum richting de Wellington Cable Car. Dit is een soort van tram (2e foto onder) die de buitenwijken hoger op de helling met de stad verbindt. Bij de eindhalte van de kabelbaan, bij het Carter Observatory heb je een mooi uitzicht over de stad Wellington (foto 3-5 onder).
rimutakacrossing_small.jpg cablecar_small.jpg uitzichtopwellington_small.jpg hoofdstad_small.jpg wellingtonhaven_small.jpg
Vanaf de halte boven aan de kabelbaan loop ik omlaag richting de botanische tuin. De Wellington Botanic Garden is wat mij betreft meer een park dan een botanische tuin. Deze tuin uit 1868 is een combinatie van inheems bos, aangeplante coniferen en een verzameling planten (foto's onder) verspreid over ongeveer 25 hectares. Er is onder andere een begoniakas, een boomhuis, een aantal vijvers. Het mooiste onderdeel is de Lady Norwood Rose Garden (foto 5 onder), een bekroonde rozentuin met 110 bloembedden van traditionele en nieuwe rozensoorten. Terug beneden in de stad loop ik langs het Harbourfront, het gebied aan de haven van Wellington. Het Civic Square is het grote plein dat het hart van het culturele leven vormt in Wellington. Aan dit plein liggen de bibliotheek, het toeristencentrum, de belangrijkste concertpodia en de Art Gallery. Boven het Civic Square, voor de Art Gallery, zweeft een varensculptuur in de lucht (7e foto onder). Bij het Civic Square is ook de zogenaamde City-to-Sea Bridge te zien met Pacifisch houtsnijwerk (8e foto).
bloemenbijdecablecar_small.jpg botanischetuin_small.jpg specialebloem_small.jpg voorjaarinwellington_small.jpg ladynorwoodrosegarden_small.jpg
kerk_small.jpg civicsquare_small.jpg citytoseabridge_small.jpg
Even verderop ligt Museum of New Zealand, het Te Papa Tongarewa, dat ik de volgende ochtend bezoek met Hans en Els. Dit nationale museum vertelt de geschiedenis van de verschillende culturen. Er is ook een afdeling die ingaat op de Nieuw-Zeelandse flora en fauna. Hier zien we dan toch nog een kiwi (1e foto onder), een opgezette weliswaar, maar toch. De verzameling van het Te Papa omvat ook een maori gemeenschapshuis (foto 2 en 3 onder). Het museum is enorm groot en er is veel te zien, maar het valt ons wat tegen. Verder is er in Wellington echter ook niet veel te doen. Pas aan het begin van de middag stappen we op de ferry (4e foto onder) die ons in ongeveer vier uur van Wellington op het Noordereiland naar Picton op het Zuidereiland (5e foto onder) zal brengen. Ons verblijf op het Noordereiland zit er daarmee op en we zijn benieuwd naar het Zuidereiland dat nog mooier zou zijn (en waar we beginnen met gigantisch noodweer).
opgezettekiwi_small.jpg museumofnewzealand_small.jpg tepapatongarewa_small.jpg ferrynaarpicton_small.jpg eersteblikopzuidereiland_small.jpg

 

< Vorige Pagina: [1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7]  [8]  [9]

Volgende >

Beginpagina Nieuw-Zeeland