REISVERSLAG NIEUW-ZEELAND 2008

Verslag van een rondreis door Nieuw-Zeeland, deel 9

 

Lake Te Anau & Doubtful Sound

Van Kingston rijden we bijna zonder stops naar Te Anau, waar we rond lunchtijd aankomen. Te Anau is min of meer het centrum van Fiordland National Park. Fiordland National Park is een geweldig landschap van vijf grote meren, veertien fjorden met tot wel 1200 hoge rotswanden, naast steile bergen van wel 2750 meter hoogte en heel veel watervallen. Een spectaculair landschap dus en ook dit nationale park is onderdeel van het grote Southwest New Zealand World Heritage Area, dat staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.Het is met 21.000 vierkante kilometer ook het grootste nationale park van Nieuw-Zeeland. Te Anau is het beste startpunt om dit gebied te verkennen. Het plaatsje met slechts 1400 inwoners ligt aan de oever van Lake Te Anau, het grootste meer van het Zuidereiland. Te Anau betekent "de grot met een stroom van slingerend water". Deze naam verwijst naar de Te Anau Glowworm Caves die in 1948 werden (her)ontdekt. Het gaat hier om een lang stelsel van kalksteengrotten waardoor een ondergrondse rivier stroomt. In de grotten leven duizenden glimwormen. Het is mogelijk deze grotten te bezoeken en met diverse reisgenoten had ik deze middagexcursie geboekt. Met een catamaran varen we eerst over Lake Te Anau naar de westkust waar de grotten zijn. Met een gids gaan we dan in groepen van twaalf de langgerekte grotten in, die heel mooi zijn. Er is een goed pad aangelegd dat soms wel wat laag is. Aan het einde van de grot gaan we een bootje in en dan gaat het licht uit. In absolute duisternis en stilte wordt het bootje wordt naar de glimwormen getrokken: duizenden lichtjes die glimmen aan het plafond als het betere soort kerstverlichting!
laketeanau_small.jpg glowwormcaves_small.jpg varendoplakemanapouri_small.jpg
Rond vier uur zijn we weer terug bij Te Anau waar we langs de supermarkt gaan om broodjes voor de volgende dag. Vervolgens drink ik met Els, Sylvia, Joost en Hans wijn op het grasveld voor onze kamer bij het Te Anau Great Lakes Holiday Park. 's Avonds is het ook weer heel gezellig als ik met een aantal andere alleenreizenden eet bij The Ranch. Het wordt niet heel laat, want de volgende dag vertrekken we redelijk vroeg voor een dagexcursie naar Doubtful Sound. Een bus komt ons bij het hotel halen en rijdt dan naar Manapouri. Lake Manapouri is een groot meer waar wel 33 eilanden in liggen. De maori's noemden het Roto-au, het regenmeer, en ook nu begint het te regenen. Heel vreemd is dat niet want in deze omgeving valt bijna 7000 mm regen per jaar, bijna tien keer zoveel als in Nederland. Overigens is dit pas de derde dag van de hele reis dat het zal regenen: over geluk hebben gesproken! Met een boottocht van ongeveer een uur wordt Lake Manapouri overgestoken (foto 1 en 2 onder), waarna een bus ons door het regenwoud over Wilmot Pass brengt naar Deep Cove in het hart van Doubtful Sound. Hier stappen wij op een catamaran voor het vervolg van de excursie door Doubtful Sound.
lakemanapouri_small.jpg overstapplaats_small.jpg watervalinderegen_small.jpg intheclouds_small.jpg wildernisvandoubtfulsound_small.jpg
Bij de ingang van Doubtful Sound vanuit de Tasmanzee ligt een kolonie pelsrobben. Het zijn er ongebruikelijk veel deze dag vertelt de gids. Helaas lukt het door de regen niet om goede foto's te maken van de pelsrobben, net als bij een pinguïnkolonie die daar dichtbij op de rotsen zit. Het gaat namelijk steeds harder regenen en een gedeelte van de jaarlijkse 7600 mm regen in Doubtful Sound valt vandaag. Het geeft dit prachtige fjordenlandschap iets heel mysterieus dat niet op foto valt vast te leggen (maar ik heb het toch geprobeerd, foto 3-5 onder). Dankzij de regen zijn er nu ook veel meer watervallen (5e foto onder). Er zijn er meer dan honderd; aan alle kanten komt het water van de steile rotsen vallen. Toch vind ik de excursie iets tegen vallen, al komt dat waarschijnlijk met name door de regen. Misschien had ik de andere optie, de excursie naar Milford Sound moeten kiezen? Een Schots stel op de boot vertelt mij dat ze de vorige dag Milford Sound hebben gedaan. Zij vinden Doubtful Sound veel mooier dan de populairdere Milford Sound en anderen beamen het. Gelukkig maar.
pelsrobbenindoubtfulsound_small.jpg pelsrobben_small.jpg doubtfulsound_small.jpg mysterieus_small.jpg veelwatervallen_small.jpg
Doubtful Sound is na Dusky Sound de grootste fjord van Fiordland National Park en zelfs tien keer zo groot als Milford Sound. Dat komt ook doordat Doubtful Sound drie "armen" heeft, die diep het land in reiken. Hall's Arm (2e foto onder) is er één van. De herkomst van de naam van deze fjord is nogal triviaal: kapitein Cook twijfelde (Engels: to doubt) of er wel voldoende wind in de fjord zou staan om er door te zeilen en te landen. Onze catamaran had geen probleem, maar na zeker twee uur varen, keerden we toch terug naar Deep Cove om weer op de bus te stappen en Wilmot Pass over te steken. Halverwege maken we nog een fotostop bij de Cleve Garth Falls (3e foto) en bij de Manipouri waterkrachtcentrale. Deze elektriciteitscentrale uitgehouwen in de rotsen maakt gebruik van het hoogteverschil tussen Doubtful Sound en Lake Manipouri om elektriciteit op te wekken. We mochten hier even in de machinekamer kijken (4e en 5e foto onder). Daarna namen we de boot terug naar Manipouri en vervolgens de bus naar Te Anau. Al met al was het een vrij lange dag en konden we bij terugkomst direct gaan eten, dit keer bij The Fat Duck, uitgekozen door Désirée en Geri omdat ze hier "chocolate mud cake" als dessert hadden.
hans_small.jpg hallarm_small.jpg clevegarthfalls_small.jpg manapouripowerstation_small.jpg toegangstunnelmanapourikrachtcentrale_small.jpg

 

Onderweg naar Christchurch

Niet eerder moesten we zo vroeg deze reis als op deze dinsdag 2 december. Al voor zes uur rijden we weg voor de lange reis van Te Anau naar Christchurch; het is onze laatste en langste dag in de bus. Gelukkig hebben we onderweg een aantal foto-/toiletstops op wel heel bijzonder mooie locaties. Zo stoppen we op de Lindis Pass (foto 1-3 onder), een belangrijke verbindingsweg die omhoog klimt door met gras begroeide bergen van de Lindis Conservation Area. De pas ligt op een hoogte van 971 meter in een prachtig landschap. Ook zeker de moeite van een bezoek waard is Lake Pukaki, ook vanwege het overweldigend mooie uitzicht op de Nieuw-Zeelandse alpen. Het meer wordt gevoed vanuit de Tasman-gletsjer en dat verklaart de opvallend blauwe kleur (4e en 5e foto onder). Die wordt veroorzaakt door heel fijne deeltjes die door de gletsjer van de rotsen zijn afgesleten en in het water zweven. Vaak is hier ook Mount Cook te zien, maar die hult zich vandaag in de wolken..
lindispass_small.jpg fotostopbijlindispass_small.jpg lindispas_small.jpg lakepukaki_small.jpg lakepukaki2_small.jpg
De lunchstop is bij Lake Tekapo met al net zo'n opvallend witblauwe kleur. Dit meer ligt parallel met Lake Pukaki en een ander meer, Lake Ohau. Het meer is 83 vierkante kilometer groot en ligt op zo'n 700 meter hoogte. Het is een populaire plaats voor watersporters. Wat hier echter met name (bij mij) opvalt is het meer van lupinen, die hier staan te bloeien en schitterend afsteken tegen het meer. Lupinen zijn meestal tuinplanten, maar in Nieuw-Zeeland zijn ze ontsnapt naar de wildernis en komen daar in grote getallen voor. Lake Tekapo staat bekend om zijn grote populatie lupinen. Direct na de lunch stoppen we bij de Church of the Good Shepherd die ook aan de oever van Lake Tekapo ligt. Dit is een uit natuursteen en eikenhout opgetrokken kerkje uit 1935 met een raam dat een prachtig uitzicht op Lake Tekapo geeft. We stoppen verder ook nog in Geraldine, waar ze het beste ijs van Nieuw-Zeeland zouden verkopen. Rond zes uur komen we tenslotte aan in Christchurch, waar we afscheid nemen van chauffeur Gary en zijn bus en dan al snel gaan eten in het restaurant bij ons Bealey's Hotel.
laketekapo_small.jpg lupinen_small.jpg laketekapometlupinen_small.jpg laketekapo2_small.jpg churchofthegoodshepherd_small.jpg

 

Christchurch

De volgende dag vertrekt een gedeelte van de groep voor een dagexcursie naar het veel zuidelijker gelegen Kaikoura om daar walvissen te gaan kijken. Zelf heb ik in Zuid-Afrika, IJsland en met name Patagonië al walvissen gezien en heb (onder andere) om deze reden besloten hier niet nu een lange (reis)dag aan te willen besteden. Als ik 's avonds de verhalen hoor over een potvis, een haai, aalscholvers, veel dolfijnen en een wijnproeverij weet ik niet meer zo zeker wat mij nu het meeste zou hebben opgeleverd: de tocht naar Kaikoura of gezellig met Désirée, Geri, Sylvia en Hans naar het centrum van Christchurch. Christchurch is de grootste stad van het Zuidereiland en heeft veel dat aan het koloniale verleden van Nieuw-Zeeland onder de Engelsen doet denken. Na een ontbijt bij Starbucks hebben we in Christchurch allereerst het centrum verkend met de historische Christchurch Tram (1e foto onder) die vertrekt vanaf Cathedral Square. Op Cathedral Square staat de anglicaanse Christ Church Cathedral, gebouwd in neogotische stijl (2e foto onder) tussen 1864 en 1904 door de Engelsen.
rondritmetchristchurchtram_small.jpg christchurchcathedral_small.jpg interieurchristchurchcathedral_small.jpg cathedralsquare_small.jpg schaken_small.jpg
Na de tramrit beklommen wij de 134 treden van de kerktoren van Christ Church Cathedral om daar een uitzicht op de stad en het Cathedral Square (4e foto boven) te hebben. Te zien is dan onder andere schaakbord waar altijd wordt gespeeld (rechtsboven). Na deze "klim" wandelden we verder door de stad en passeerden onder andere de Bridge of Remembrance, die de soldaten uit deze regio herdenkt die in de Wereldoorlogen stierven. In de buurt van deze ereboog hadden wij lunch. Na de lunch ging elk zijn eigen gang om te winkelen om souvenirs (of soms kleding) in te kopen. Rond vier uur troffen wij elkaar weer om wat te gaan drinken bij Cathedral Square, waar de "Wizard of Christchurch" (foto 4 onder) aan het orakelen was. 's Avonds was er een afscheidsdiner bij het Coyote Restaurant. Na het eten gaan we nog wat drinken in een bar en dan zit de reis er toch echt op. Veel te snel, want we hebben nog zoveel niet gezien. Het was een mooie reis door een fantastisch mooi land met schitterende natuur en met een hele leuke en gezellige groep!
tram_small.jpg winkelinchristchurch_small.jpg bridgeofremembrance_small.jpg dewizardofchristchurch_small.jpg

 

Einde

Om tien uur worden we opgehaald met twee shuttle busjes en naar het vliegveld van Christchurch gebracht. Daar vandaan vliegen we met Air New Zealand naar Auckland. Het lukt mij rechts bij het raampje te zitten waar je tijdens de vlucht een mooi uitzicht over Nieuw-Zeeland zou hebben. Dat klopt inderdaad, al is er wat bewolking, de Nieuw-Zeelandse alpen zijn goed te zien (foto 2-5 onder). Eenmaal geland op Auckland hebben we nog wat tijd om de laatste Nieuw-Zeelandse dollars uit te geven en dan vliegen we met Malaysian Airlines via Kuala Lumpur naar Amsterdam Schiphol waar we een dag later, op Sinterklaas-ochtend landen en waar we afscheid van elkaar nemen. Helaas... Echter, op 28 februari 2009 kwamen we nog eens bij elkaar om alle foto's te bekijken en nog eens na te praten.
airnewzealand_small.jpg luchtfotochristchurch_small.jpg luchtfotozuidereiland_small.jpg luchtfototongariro_small.jpg luchtfotoauckland_small.jpg

 

< Vorige Pagina: [1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7]  [8]  [9]

Volgende >

Beginpagina Nieuw-Zeeland