REISVERSLAG NIEUW-ZEELAND 2008

Verslag van een rondreis door Nieuw-Zeeland, deel 4

 

Taupo

Rond lunchtijd wordt een stop gemaakt bij het dorpje Taupo waar we worden losgelaten. Taupo ligt aan de noordkant van Lake Taupo, het grootste meer van Nieuw-Zeeland met een oppervlakte van maar liefst 619 vierkante kilometer. Het meer werd gevormd door een enorme vulkanische explosie rond het jaar 186. Taupo ligt in de zogeheten Taupo Volcanic Zone, dat de meest actieve is van de vijf vulkanische regio's op het Noordereiland. De Taupo Volcanic Zone bestaat nu uit drie actieve vulkanen en twee van de meest productieve calderavulkanen ter wereld. Caldera's zijn ineenstortingen van het grondoppervlak door een eruptie van een magmakamer. Lake Taupo is dus gevormd doordat al het materiaal daar is weggeblazen door een eruptie, waardoor het grondoppervlak in het gat is verdwenen. Dit soort dingen vind ik persoonlijk geweldig interessant, maar als je er loopt is het met name een mooi blauw meer (1e en 2e foto onder). Na onze lunchstop gaan we naar het Wairakei Park met de Huka Falls. Op deze plaats stroomt de Waikato rivier (3e foto), die vanuit Lake Taupo komt, door een nauwe rotsspleet en valt dan 11 meter onlaag met veel schuim bij de Huka Falls (5e foto). Huka betekent dan ook schuim.
laketaupo_small.jpg maoripoort_small.jpg waikatoriviervoorhukafalls_small.jpg landschapbijhukafalls_small.jpg hukafalls_small.jpg
Vanaf de Huka Falls loopt een mooie wandeling in de richting van Taupo door Wairakei Park langs de Waikato rivier. Deze wandeling duurde ruim een half uur en ging door een geweldig mooi stukje natuur. Vooral de speciale kleur van het water valt op (foto 1 onder), maar ook de vegetatie aan de kanten valt op en is heel mooi (foto 2 en 3 onder). Het helpt natuurlijk ook dat het alweer van dat prachtige weer is. Na de wandeling gaan we Rita ophalen die het als enige van de groep aandurfde een sky-dive, een vrije val vanuit een vliegtuig, te maken boven Taupo. Ze is geweldig enthousiast en we kijken met zijn allen de dvd die van haar sprong gemaakt is. Daarna vertrekken we naar de locatie voor onze overnachting. De Discovery Lodge ligt eenzaam midden in de bergen van Tongariro Nationaal Park met geweldig uitzicht. De Nederlandse eigenaren verzorgen hier een barbecue voor ons die we ons goed laten smaken, genietend van het uitzicht want de toppen van de vulkanen van Tongariro Nationaal Park komen langzaam uit de wolken bij zonsondergang. Het zijn Mount Ruapehu (foto 4 onder) en Mount Ngauruhoe (foto 5). De laatste figureerde als Mount Doom in de film Lord of the Rings en met de kleuren van de zonsondergang zoals op de foto rechtsonder is het niet moeilijk de filmbeelden voor je te halen.
waikatorivernahukafalls_small.jpg waikatorivier_small.jpg natuurbijwaikatorivier_small.jpg mountruapehu_small.jpg mountngauruhoe_small.jpg

 

Tongariro Crossing

Deze vrijdag 21 november werd met stip de mooiste dag van deze reis door Nieuw-Zeeland. We vertrokken al om 5:30u vanaf de Discovery Lodge met de shuttle bus naar het beginpunt van de Tongariro Crossing, een dagwandeling die door mijn reisgids de mooiste wandeling van Nieuw-Zeeland wordt genoemd. De reden dat we zo vroeg vertrokken is dat de Tongariro Crossing enorm populair is en dat op latere tijdstippen busladingen toeristen aankomen vanuit Taupo om deze wandeling te gaan maken. Ik ben heel bij dat de chauffeur dit zo voorstelde, want nu hadden we deze schitterende wandeling het gebied bijna voor ons alleen. Waarom is deze wandeling dan zo bijzonder? Tongariro National Park is een 7600 vierkante kilometer groot nationaal park met daarin drie actieve vulkanen: Mount Ruapehu (2797 m.), Mount Ngauruhoe (2290 m.) en Mount Tongariro (1968 m.). De hoogste berg, de vulkaan Ruapehu is permanent bedekt met sneeuw en heeft maar liefst zeven gletsjers. Het is de hoogste berg van het Noordereiland en de vulkaan was in 1996 voor het laatst actief. Tongariro National Park was het eerste park dat dubbel op de lijst met Werelderfgoederen van UNESCO voorkomt, namelijk vanwege de prachtige natuur en vanwege de culturele en spirituele waarde voor de maori's. Gestolde lava, kraters, sneeuwvelden, hete bronnen, fel gekleurde meren: het komt hier allemaal voor. Om ongeveer kwart voor zes begonnen we onze wandeling bij Mangatetepopo Road End, nog ruim zeven uur te gaan. Ik maak het grootste gedeelte van de wandeling met Désirée, Geri, Hans en Joost en later voegen ook Els en Robert zich daarbij. Het is een gezellig groepje en samen genieten we van de fantastische mooie wandeling.
mangatepopovalley_small.jpg uitzichtopmountruapehu_small.jpg vulkanischgebied_small.jpg eerstesneeuw_small.jpg sneeuwveld_small.jpg
Het landschap begint vrij desolaat als een soort pampas met alleen gras en lage begroeiing (1e foto boven). Langzaam komt de zon op, maar de wandeling gaat dan nog in de schaduw van de bergen. Wel schijnt de zon al op de met sneeuw bedekte toppen (2e foto boven). Tijdens de eerste klim wordt het warmer, het uitzicht mooier en komt het lavalandschap steeds meer in de zon te liggen (3e foto onder). Er groeien dan al bijna geen planten meer door een combinatie van lava en de grote temperatuurverschillen die hier kunnen optreden: de zwarte lava absorbeert heel veel warmte. Na een tijdje zien we de eerste sneeuw (4e en 5e foto boven). Al is het nu dan geweldig mooi weer en warm, in andere reisverslagen heb ik gelezen dat het hier al ijzig koud kan zijn. Het advies van de chauffeur was dan ook: "Dress like an onion" (in lagen), zodat je je kan aanpassen. Na de eerste klim komt de wandeling terecht in het Mangatepopo Saddle (foto's onder), een zadel tussen de bergen Mount Ngauruhoe en Tongariro. Ook hier ligt sneeuw die prachtig afsteekt tegen de bijna zwarte lava.
mangatepoposaddle_small.jpg djoserinaantocht_small.jpg smeltwater_small.jpg woestijn_small.jpg mangatepopovlakte_small.jpg
klimnaardetongariro_small.jpg southcrater_small.jpg redcrater_small.jpg tongarironationaalpark_small.jpg bluelake_small.jpg
Inmiddels volgt een tweede klim, steiler dan de eerste. Deze gaat eerst over de rand van het Mangatepopo Saddle, zodat we een goed overzicht hebben (1e foto linksboven). Daarna gaat de wandeling langs de rand van de Red Crater of de rode krater (foto 2-4 boven), die heel mooi gekleurd is door de metalen die met lava uit de aarde omhoog zijn gekomen. Kijk bijvoorbeeld hoe de rode kleuren op de 4e foto boven afsteken tegen de sneeuw van de bergpiek op de achtergrond. Geweldig! Als we het hoogste punt van de wandeling bereikt hebben, de top van de Red Crater op 1886 meter, zijn we even sprakeloos door het verbluffend mooi uitzicht aan de andere kant (foto 5 boven, foto 1-4 onder). Je ziet hier een soort hoogvlakte, de Central Crater, gedeeltelijk gevuld met sneeuw waarin een aantal explosiekraters die gevuld zijn met heel fel gekleurd blauwgroen water. Die felle kleur komt uiteraard door mineralen die in dit thermische gebied uit de aarde omhoog zijn gekomen. Na het maken van de nodige foto's, volgt een steile afdaling in de krater (foto 4 en 5 onder), die enigszins lastig is door alle losse kiezels.
zomooi_small.jpg gerardinnieuwzeeland_small.jpg emeraldlakes_small.jpg lordoftherings_small.jpg kleur_small.jpg
schitterend_small.jpg sneeuw_small.jpg defellowship_small.jpg centralcrater_small.jpg tongarironp_small.jpg
Ook van dichtbij zitten de meren en  de kraterrand vol met verrassende kleuren (1e foto boven). Door de Central Crater lopen we verder door de sneeuw (foto 2-4 boven), terwijl we blijven genieten van dit prachtige landschap. Als we op de rand van de krater aankomen, is er nog één keer de mogelijkheid over de krater uit te kijken (5e foto boven) en dan begint de afdaling. Tijdens de afdaling heeft men zicht over Lake Taupo en zijn omgeving (foto 1 en 2 onder) en passeert men de Ketetahi Hot Springs waar we niet dichtbij kunnen komen, maar wel op diverse plaatsen de stoom van zien opstijgen (3e foto onder). De Ketetahi Hot Springs is een privé-gebied met fumarolen, hete bronnen en modderpoelen. Bij de Ketetahi-hut eten we de laatste meegebrachte broodjes op (foto 4 onder), genietend van de zon die eigenlijk best heet begint te worden, al is het dan nog voor twaalf uur in de middag. Het verdere stuk (5e foto onder) is nog steeds heel mooi maar erg warm en een beetje lang en eentonig. Pas tijdens het laatste gedeelte van de wandeling wordt de vegetatie steeds hoger tot we door een mooi bos langs een riviertje lopen en uiteindelijk aankomen bij het Ketetahi Roadend waar de bus op ons wacht. Volgens de GPS van Annie en Laurens hebben we dan 20.8 kilometer gelopen en ze waren allemaal schitterend. We hebben ook wel ontzettend veel geluk gehad met het weer. Al met al was het mijn mooiste wandeling tot nu toe!
afdaling_small.jpg landschaprondtaupo_small.jpg ketetahihotsprings_small.jpg ketetahihut_small.jpg eindinzicht_small.jpg

 

< Vorige Pagina: [1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7]  [8]  [9]

Volgende >

Beginpagina Nieuw-Zeeland