REISVERSLAG PERU 2017

Verslag van een rondreis door Peru, deel 1: Lima, Pisco en Huacachina

Let op: alle foto's in dit reisverslag zijn te vergroten door op de foto te klikken


26 september: Met de KLM naar Lima
 
Op 26 september rond half een is de KL743 naar Lima klaar voor vertrek en voor het begin van mijn reis naar Peru samen met 20 nog onbekende reisgenoten. Als ik op de beschrijving van Djoser af ga wordt het een heel mooie reis en een geweldig avontuur. Eigenlijk stond de reis daarom al heel lang op mijn verlanglijstje, maar ik was altijd wat beducht voor de hoogte in de reis. Ten onrechte weet ik nu. Het is een vrij lange vlucht met zo'n 12,5 uur, maar alles gaat voorspoedig. Om ongeveer 18:20u plaatselijke tijd landen we op het vliegveld van Lima. We zijn snel door de douane en daarna ontmoet ik mijn reisgenoten voor de komende drie weken bij de bagageband. Daar staat ook Merel, de reisbegeleider van Djoser op haar tas te wachten. Als iedereen er is reizen we met een bus in ongeveer een half uur vanaf het vliegveld naar hostel Mami Panchita in de wijk San Miguel waar we twee nachten zullen verblijven. We worden ontvangen met een pisco sour door Toon, de eigenaar van het hostel en de agent van Djoser in Peru. Na nog een drankje en even pinnen zoeken we al snel de kamers op, want het is een lange dag geweest.

 
27 september: Lima in de mist
 
Vandaag is er na het ontbijt om 9 uur eerst het gebruikelijke welkomstpraatje door de reisbegeleider. Merel stelt daarna een stadswandeling voor en iedereen gaat mee. Met bus 12 rijden we naar het centrum van Lima, waar we uitstappen bij de Iglesia de las Nazarenas. In deze barokkerk zou een vrije Angolese slaaf een zwarte Christus op de muur hebben getekend. Wonderlijk genoeg bleef alleen deze muur staan bij een aardbeving in 1655 en dit wordt elk jaar herdacht. Er is een dienst in de kerk bezig, dus we kunnen alleen een blik naar binnen werpen. Iets verderop staat de Iglesia de la Merced met een heel mooie granieten gevel. Ook van binnen is de kerk de moeite van een bezoek waard. Vanaf deze kerk lopen we verder richting het Plaza Mayor want om twaalf uur vindt hier de wisseling van de wacht plaats. Het is nog steeds zwaar bewolkt en mistig in de stad. Dit is de garua, een zeemist die Lima een groot deel van het jaar bedekt. Een beetje somber is het wel. We zijn op tijd bij het regeringspaleis, het Palacio Gobierno, maar we moeten een meter bij het hek vandaan blijven, dus het is lastig om het goed te zien.
limasantuarioymonasteriodelasnazarenas_small.jpg limaiglesiadelamerced_small.jpg limaiglesiasanpedro_small.jpg limapalaciodegobierno_small.jpg limapalaciodegobierno2_small.jpg
Door het centrum lopen we nu naar het Monasterio de San Francisco waar de rondleiding door Merel eindigt bij eethuis De Cesar waar we lunchen. Na de lunch gaat iedereen zijn eigen gang. Ik koop met een groot deel van de groep een kaartje voor het Monasterio de San Francisco. We mogen er alleen met een gids in en we kiezen de Engelstalige rondleiding om 3 uur. Dat geeft ons nog wat tijd terug naar het Plaza Mayor te lopen. De zon is ineens doorgebroken en de stad ziet er nu veel mooier uit. Het Monasterio de San Francisco is meer dan de moeite waard. Het mooie typisch koloniaal gele gebouw is heel bijzonder van binnen: Er is een bibliotheek met 25000 in leer gebonden 17e-eeuwse boeken die zo uit de films van Harry Potter lijkt te komen, kloostergangen met heel mooie muurschilderingen, catacomben met gesorteerde botten en schedels van vele generaties en een merkwaardig schilderij van het Laatste Avondmaal uit 1697: er wordt cavia gegeten, de delicatesse van Peru!
limaplazamayor_small.jpg limaplazamayor2_small.jpg limaestacindedesamparados_small.jpg limasantuariodenuestraseoradelasoledad_small.jpg limamonasteriodesanfrancisco_small.jpg
limamonasteriodesanfrancisco2_small.jpg limamonasteriodesanfrancisco3_small.jpg limamonasteriodesanfrancisco4_small.jpg limamonasteriodesanfrancisco5_small.jpg limamonasteriodesanfrancisco6_small.jpg
Na de rondleiding door het klooster, die ruim een uur duurt, nemen we een taxi naar de wijk Miraflores. Het duurt ongeveer 40 minuten tot we aankomen bij Parque Kennedy, een levendig park met straatartiesten en schoenpoetsers. Met een klein groepje loop ik van het park naar de kust, op twintig minuten lopen. Bij het Parque del Amor heb je daar een mooi uitzicht op de zon die ondergaat in de Grote Oceaan. Helaas is de zeemist weer terug, maar het is toch wel even leuk. We hebben in Parque Kennedy met een aantal reisgenoten en Merel afgesproken voor het avondeten ergens in Miraflores. Later terug bij Mami Panchita vieren we nog de verjaardag van Astrid met een taart die Merel ergens heeft geregeld. Het is een kort verjaardagsfeestje want iedereen zit al bijna te slapen in de huiskamer: we zijn nog niet over de jet lag heen!
limaparquekennedy_small.jpg limaparquedelamor_small.jpg limamiraflores_small.jpg

 
28 september: Lima - Paracas - Pisco
 
Op deze 28e september (mijn 44e verjaardag) verlaten we om 8 uur Mami Panchita om langs de kust naar het noorden te rijden. Wat al snel opvalt, is dat Lima ook een heel andere kant heeft dan die wij zagen in het centrum van Lima en in Miraflores. De buitenrand van Lima wordt gevormd door soort sloppenwijken waar te zien is dat Peru ook grote armoede kent. En wat iets later opvalt: veel stukken dor woestijnachtig land waar een hek omstaat en een huisje bij staat. Het zou hier gaan om pogingen om een stuk land te claimen voor het (onwaarschijnlijke) geval dat de grond hier meer waar wordt. Verder zien we veel kippenfarmen en boerderijen. Rond de lunch arriveren we in Pisco. Pisco is met 130000 inwoners een redelijk grote stad waaraan de pisco-wijn (uit de pisco sour) zijn naam dankt. We lunchen hier bij een van de vele visrestaurantjes op de boulevard, namelijk bij Juan Pablo. Na de lunch rijden we door naar het Museo Julio C. Tello in het nabijgelegen Reserva Nacional de Paracas.
piscolunch_small.jpg reservanacionaldeparacasmuseo_small.jpg reservanacionaldeparacasmirador_small.jpg reservanacionaldeparacasflamingos_small.jpg reservanacionaldeparacas_small.jpg
Het Reserva Nacional de Paracas is een gebied van 3350 km2 zee, kustgebied en woestijn. Het gebied dankt zijn naam aan de paraca, een sterke wind van zee die het gebied soms ontoegankelijk maakt van de zandstormen. Het gebied wordt sinds 1975 beschermd vanwege de grote hoeveelheid wildlife: enorme aantal en soorten vogels (zoals flamingo's, Humboldt-pinguïns, Andes-flamingo's, pelikanen) en zeezoogdieren (zoals zeehonden, zeeleeuwen, dolfijnen). Morgen gaan we meer zien van die fauna. Vandaag bezoeken we het museum waar delen uit de opgravingen uit de Paracas cultuur (1300 BC - 200 AD) te vinden zijn, maar ook een tentoonstelling is met uitleg over het dierenleven. Vanaf het museum lopen we naar een uitzichtpunt waar je (in de verte) flamingo's kunt zien zitten. Vanaf het museum rijden we met de bus het schiereiland Paracas Peninsula op naar een rotsformatie met de bijnaam La Catedral. Tot de aardbeving in 2007 vormden de rotsen hier een boog als in een kathedraal, maar bij een aardbeving in 2007 stortte de boog in. Het is hier nog steeds wel een mooi uitzichtpunt op de prachtige rotskust en het blauwe water dat contrasteert met het gele zand, dus een goede lokatie voor een groepsfoto.
reservanacionaldeparacasflamingos2_small.jpg reservanacionaldeparacaslacatedral_small.jpg reservanacionaldeparacaslacatedral2_small.jpg reservanacionaldeparacaslacatedral3_small.jpg reservanacionaldeparacaslacatedral4_small.jpg
We overnachten in Pisco bij Hotel San Jorge Residencial. Dat we in Pisco overnachten is niet eens zo vanzelfsprekend. De stad Pisco werd in 2007 getroffen door een grote aardbeving, die 80% van de stad verwoestte, veel slachtoffers maakte en waarvan de stad maar heel langzaam herstelt. De schade is dan ook nog goed te zien. Een goed voorbeeld daarvan is de oude kathedraal van de stad aan het Plaza Armas, die nu onbruikbaar is, maar waar nog te zien is hoe het dak werd verwoest. Tijdens de aardbeving schuilden mensen in de kathedraal en 150 van hen kwamen om toen het dak instortte. Met enkele reisgenoten ga ik deze kathedraal bekijken voor we gaan eten.
reservanacionaldeparacasvogels_small.jpg piscokathedraal_small.jpg piscoplazadearmas_small.jpg

 
29 september: De boot in en de duinen af
 
We gaan varen en omdat we graag een rustige zee hebben, vertrekken we al om 7 uur. Voor we echter de boot in gaan, bezoeken we eerst de visafslag. Hier is het al druk. Veel vissers zijn net terug van de visvangst en binnen wordt de vis verhandeld of schoongemaakt. De vissers worden niet alleen opgewacht door mensen. In de wijde omgeving van de visveiling zie je aalscholvers en pelikanen te wachten of er nog iets voor hen te halen valt. Om 8 uur vertrekken we met een open boot vanuit Pisco naar de Islas Ballestas.
piscovisafslag_small.jpg piscopelikanen_small.jpg piscovisafslag2_small.jpg piscovisafslag3_small.jpg piscoaalscholvers_small.jpg
De Islas Ballestas (Ballestas-eilanden) worden ook wel de mini-Galapagos genoemd vanwege de enorme hoeveelheid dierenleven. Tientallen vogelsoorten broeden op deze eilanden die onderdeel zijn van het Reserva Nacional de Paracas. We zien grote aantallen pelikanen, aalscholvers, albatrossen, meeuwen en andere vogels, maar ook een aantal pinguïns, zeehonden en zeeleeuwen. Het is een behoorlijk kabaal. Ongelooflijk hoeveel vogels hier zitten. Het advies was om een petje mee te nemen: het is goed voor te stellen waarom dat petje echt nodig is met al die vogels boven je die wel eens een cadeautje droppen! Die vogelmest (guano) wordt hier overigens verzameld als waardevolle meststof. Er is een speciale hangbrug zodat een groot schip jaarlijks kan aanmeren bij de eilanden.
piscoboottocht_small.jpg piscoboottocht2_small.jpg piscoboottocht3_small.jpg piscoislasballestas_small.jpg piscoislasballestas2_small.jpg
piscoislasballestas3_small.jpg piscoislasballestas4_small.jpg piscoislasballestas5_small.jpg piscoislasballestas6_small.jpg piscoislasballestas7_small.jpg
Zowel op de heenweg als op de terugweg varen we langs de kliffen aan de kust en zien we de Candelabro (de Kandelaar). Dit is een zandtekening of geoglief op de klifwand van zo'n 2500 jaar oud en hij zou ongeveer 180 meter hoog zijn. De figuur is een raadsel vergelijkbaar met de Nazca-figuren. De gravure lijkt op een kandelaar, maar wetenschappers hebben er ook het Zuiderkruis, een gestileerde cactus of een drietand van de god Viracocha ingezien. Toch interessant zoiets! Na anderhalf uur komen we weer aan in Pisco. We hebben hier wat tijd om rond te lopen over de boulevard, te winkelen of (wat ik doe) koffie te drinken, voor we verder rijden naar de wijnboerderij El Catador.
piscoislasballestas8_small.jpg piscoislasballestas10_small.jpg piscocandelabro_small.jpg piscokust_small.jpg piscohaven_small.jpg
Bij wijnboerderij El Catador krijgen we ons rondleiding waarbij we te zien krijgen hoe de druiven worden uitgeperst, hoe ze worden vergist en hoe de wijn wordt gedestilleerd om de pisco-wijnen te maken. De rondleiding wordt gevolgd door een wijnproeverij en uiteraard is er de mogelijkheid wijn te kopen. Ik vind de wijn best lekker, maar koop niets want ik moet de flessen dan nog 2,5 week meeslepen of opdrinken, maar mijn kamergenoot deze reis drinkt helemaal niet (helaas). Van El Catador rijden we door naar Ica waar we zullen verblijven midden in de woestijn bij de oase Huacachina. Het gaat hier eigenlijk om een zwavelhoudend meer in de woestijn dat wordt omzoomd door palmen en zandduinen. Midden in deze oase ligt Hotel Curasi waar wij rond de middag aankomen.
icabodegaelcantador_small.jpg icabodegaelcantador2_small.jpg icalagunadehuacachina_small.jpg icalagunadehuacachina2_small.jpg icalagunadehuacachina3_small.jpg
Na een rustige lunch aan het zwembad van Hotel Curasi maak ik met kamergenoot Erik een wandeling om Laguna Huacachina, om verder tot 4 uur te relaxen. Om 4 uur vertrek ik met ongeveer 2/3 van de groep om met sand buggy's de woestijn in te gaan. Dat is heel mooi. Ik heb al vaker woestijn gezien en het is misschien lastig te begrijpen voor wie het nooit heeft ervaren, maar woestijnen en zandduinen zijn echt geweldig. Onderweg is er de mogelijkheid om te sand boarden vanaf enkele steile duinen en de avonturiers in de groep maken er graag gebruik van en zijn laaiend enthousiast. Ik vind het al helemaal geweldig als we met een noodvaart over de zandduinen racen om vervolgens opeens een enorme steile afdaling met de sand buggy te maken. Niet voor niets controleert de driver of onze gordels wel goed vast zitten!
huacachinawoestijn_small.jpg huacachinawoestijn2_small.jpg huacachinawoestijn3_small.jpg huacachinawoestijn4_small.jpg huacachinawoestijn5_small.jpg
Rond zonsondergang stoppen we om de zon te zien ondergaan boven de woestijn. Dat is zo bijzonder! Daarna wordt het snel koud en gaan we terug naar het hotel. 's Avonds eten we met 15 man in de oase bij restaurant Desert Nights. Sommige reisgenoten leiden aan die naam af dat ze daar wel heel bijzondere toetjes moeten hebben, maar de naam slaat toch echt op de lokatie! De "lomo saltado" was in elk geval goed.
huacachinawoestijn6_small.jpg huacachinawoestijn7_small.jpg icalagunadehuacachina4_small.jpg

 
< Vorige Pagina: [1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6] 

Volgende >

Beginpagina Peru